Bajka o złotej rybce

— Bajka do czytania —

Pewnego słonecznego popołudnia mały Tomek bawił się nad brzegiem jeziora, które lśniło jak wielkie, błękitne lustro. Nagle wśród trzcin dostrzegł coś niezwykłego – złotą rybkę, która delikatnie pluskała ogonem w płytkiej wodzie.

Tomek przykucnął i wstrzymał oddech, żeby nie spłoszyć rybki. Była prześliczna – jej łuski mieniły się w słońcie jak maleńkie, złote monety, a płetwy falowały jak tiulowa sukienka baletnicy.

– Kim jesteś? – szepnął chłopiec, wyciągając rękę. Rybka spojrzała na niego swoimi wielkimi, mądrymi oczami i odpowiedziała cichutko: – Jestem strażniczką jeziora. Spełniam jedno życzenie tym, którzy są dobrzy i odważni.

Tomek aż podskoczył z radości. – Naprawdę? – zapytał. – To chcę, żebyś dała mi nowy rower, taki z błyszczącymi szprychami! Albo żeby w moim pokoju pojawiła się góra słodyczy! – wyliczał szybko, bo serce biło mu jak oszalałe.

Złota rybka westchnęła cichutko i pokręciła głową. – Nie rozumiesz, Tomku – powiedziała łagodnie. – Prawdziwe szczęście nie leży w przedmiotach, które szybko się nudzą. Spójrz na to jezioro, na las, na swoją rodzinę. Czy to nie jest już największy skarb?

Chłopiec na chwilę się zamyślił. Rozejrzał się wokoło – słońce grzało przyjemnie, woda pluskała o brzeg, a z oddali dobiegał śmiech mamy, która zbierała poziomki na polanie. Nagle zrozumiał, że rybka ma rację.

– Nie chcę żadnych rzeczy – powiedział cicho. – Chcę tylko, żebyś została ze mną dłużej i żebyśmy mogli razem pływać po tym pięknym jeziorze. – Rybka uśmiechnęła się promiennie i skinęła płetwą.

Od tej chwili Tomek codziennie przychodził nad jezioro. Nie prosił o nic więcej – po prostu siadał na brzegu, opowiadał rybce o swoim dniu, a ona słuchała uważnie, mrużąc oczy w słońcu. Czasem tylko plusnęła ogonem, jakby chciała powiedzieć: „Jestem przy tobie”.

I tak minęło wiele dni. Tomek przestał marzyć o wielkich prezentach, bo odkrył, że najpiękniejszym darem jest przyjaźń i chwila spokoju nad wodą. A gdy wieczorem wracał do domu, czuł w sercu ciepło, które rozgrzewało go lepiej niż najdroższy koc.