Bajka o żaglówce, która chciała fruwać

— Bajka do czytania —

Mała żaglówka Zosia codziennie patrzyła na niebo. Widziała, jak ptaki latają wysoko, a samoloty przecinają chmury. Zosia też chciała fruwać.

Zosia próbowała machać swoim żaglem jak skrzydłem. Ale żagiel tylko łopotał na wietrze, a żaglówka ani drgnęła z wody. Było jej smutno.

Pewnego dnia Zosia spotkała mądrą mewę. Mewa usiadła na maszcie i zapytała: 'Dlaczego jesteś smutna, mała żaglówko?' Zosia odpowiedziała: 'Chcę latać, ale nie potrafię.'

Mewa uśmiechnęła się i powiedziała: 'Spójrz na siebie – masz piękny żagiel i silny kadłub. Nie musisz latać, by być wyjątkowa. Twoja siła jest w pływaniu.'

Zosia zastanowiła się. Nagle poczuła podmuch wiatru, który wypełnił jej żagiel. Żaglówka ruszyła naprzód, ślizgając się po wodzie jak po tafli szkła.

Zosia płynęła coraz szybciej, a woda szeptała: 'To jest twój żywioł, mała żaglówko.' Wtedy Zosia zrozumiała, że nie musi być ptakiem, by być szczęśliwa.

Wieczorem Zosia wróciła do portu. Była zmęczona, ale szczęśliwa. Położyła się cicho przy kei, a gwiazdy odbijały się w wodzie jak małe światełka.

Zosia zamknęła oczy i szepnęła: 'Dobranoc, morze. Dobranoc, gwiazdy.' I zasnęła spokojnie, kołysana przez fale.

Każdy ma swoje miejsce – dla Zosi było to morze, a dla ciebie, maleńki, jest ciepłe łóżeczko i kochający rodzice. Śpij dobrze.