Trzy świnki i przyjaciel wilk

— Bajka do czytania —

Dawno temu, w zielonym lesie, mieszkały trzy małe świnki: Kłaczek, Puszek i Chrupek. Każda z nich miała własne pomysły i uwielbiała się bawić. Pewnego dnia postanowiły zbudować swoją tajną kryjówkę – domek na drzewie, w którym mogłyby spać pod gwiazdami.

Kłaczek przyniósł słomę, Puszek cienkie patyki, a Chrupek mocne deski. Każdy chciał zrobić coś swojego, ale kiedy zaczęli budować, słomiane ściany się wyginały, a patykowe podpory łamały. Smutno im było, bo domek nie chciał stać prosto.

Nagle zza krzaków wyszedł wielki, szary wilk o imieniu Gustaw. Świnki przestraszyły się i schowały za drzewem. Ale Gustaw nie wyglądał groźnie – miał spuszczony ogon i smutne oczy. – Nie bójcie się – powiedział cicho. – Szukam przyjaciół, a nie jedzenia.

Kłaczek wystawił ryjek i zapytał: – Naprawdę chcesz się z nami bawić? Gustaw kiwnął łbem i dodał: – Widziałem, że domek się wam zawala. Może pomogę wam go zbudować? Mam mocne łapy i mogę nosić deski.

Świnki zgodziły się z radością. Chrupek pokazał, gdzie przybić deski, Puszek podawał gwoździe, a Kłaczek trzymał drabinę. Gustaw swoimi silnymi łapami postawił ściany i dach. Domek na drzewie był solidny i przytulny, a w środku pojawiły się poduszki i kocyki.

Gdy zapadł zmierzch, czworo przyjaciół wdrapało się do środka. Gustaw położył się na podłodze, a świnki wtuliły się w jego miękkie futro. Przez okno widać było migoczące gwiazdy, które mrugały do nich przyjaźnie.

– Dziękujemy, Gustawie – szepnął Puszek. – Bez ciebie nie mielibyśmy takiego wspaniałego domku. Wilk uśmiechnął się i powiedział: – To wy nauczyliście mnie, że bycie razem jest najlepsze. Zamknęli oczy, a cisza lasu otuliła ich do snu. Dobranoc, przyjaciele.