Wakacje w Krainie Tęczowych Muszelek

— Bajka do czytania —

Za siedmioma pagórkami i trzema kolorowymi rzekami leżała Kraina Tęczowych Muszelek. To tam mieszkała mała myszka Pola z mamą i tatą. Pola bardzo chciała pojechać na wakacje nad prawdziwe morze, ale rodzice powiedzieli, że w tym roku nie będą daleko podróżować.

Pola zasmuciła się, gdy usłyszała tę wiadomość. Siedziała na progu swojego domku z kory i patrzyła, jak bąki tańczą na łące. Wszystkie jej koleżanki opowiadały o wielkich górach i błękitnym morzu, a ona nie miała się czym pochwalić. Mama pogłaskała ją po główce i powiedziała: „Nie martw się, kochanie. Czasem najpiękniejsze wakacje są tuż obok.”

Następnego dnia tata zaproponował: „A gdybyśmy tak urządzili wakacje w naszym ogródku?” Pola nie była przekonana, ale zgodziła się spróbować. Przynieśli koc, koszyk z jagodami i lemoniadę. Słońce grzało przyjemnie, a w powietrzu unosił się zapach mięty. Pola powoli zaczynała czuć, że to może być miłe.

Po południu mama wyciągnęła kolorowe kredki i papier. „Narysujmy nasze wymarzone wakacje” – zaproponowała. Pola naszkicowała wielki żaglowy statek, na którym pływali po jeziorze. Tata dodał mewy, a mama – tęczę nad wodą. Śmiali się, mieszając farby, a Pola zapomniała o smutku.

Wieczorem rozłożyli namiot w ogrodzie. Leżeli na miękkich poduchach i patrzyli, jak gwiazdy zapalają się jedna po drugiej. „Widzisz tę jasną gwiazdę?” – spytała mama. „To nasza wakacyjna gwiazda przewodnia. Zabierze nas w podróż, nawet gdy nie ruszamy się z miejsca.” Pola uśmiechnęła się i przytuliła do poduszki.

Nagle z krzaków wyskoczył mały zajączek. „Cześć! Widzę, że macie wakacje. Mogę się przyłączyć?” Pola zaprosiła go chętnie. Zajączek pokazał im swoje ulubione miejsce – zaczarowany zakątek pod starym dębem, gdzie rosły słodkie poziomki. Pola pomyślała, że to właśnie taka przygoda, o jakiej marzyła.

Następne dni mijały jak mgnienie oka. Każdego ranka wstawali, jedli śniadanie na trawie, a potem szli na wyprawy. Odkryli strumyk, w którym pływały maleńkie rybki, i łąkę pełną motyli o skrzydłach jak płatki kwiatów. Pola znalazła nawet muszlę, która w tajemniczy sposób znalazła się w krzaku malin.

Pewnego popołudnia, gdy leżeli na trawie i patrzyli w niebo, Pola powiedziała cichutko: „Wiesz, mamo, chyba rzeczywiście nie trzeba jechać daleko, żeby mieć wspaniałe wakacje. Bo one są w sercu, a nie w plecaku.” Mama uścisnęła ją mocno, a tata zawołał: „I to jest najlepszy pomysł na wakacje!”

Ostatniego wieczoru usiedli przy ognisku i piekli pianki. Pola spoglądała w gwiazdy i czuła ciepło w środku. Zrozumiała, że najważniejsze to dzielić radość z tymi, których się kocha. Kiedy kładła się spać, szepnęła: „Mamo, tato, to były najpiękniejsze wakacje na świecie.” A sny miała pełne tęczowych muszelek i przygód.