Trzy Świnki i Magiczny Las

— Bajka do czytania —

W Zielonym Lesie mieszkały trzy małe świnki – Kłaczek, Łatek i Ryjek. Każda z nich marzyła o własnym domku, ale nie chciały się bać żadnego wilka. Postanowiły zbudować domy tak, żeby były przytulne i bezpieczne, a przy okazji odkryć, co naprawdę znaczy przyjaźń.

Kłaczek, najmniejsza świnka, uwielbiała słomę. „Z niej zrobię najmiększy domek na świecie!” – powiedziała i zaczęła pleść ściany ze słomy. Łatek wolał drewno – „Będzie pachnieć lasem i będzie mocne!” – i zbił chatkę z desek. Ryjek, najstarszy, postanowił użyć cegieł – „One są trwałe i ciche, żeby nikt nie słyszał mojego chrapania” – zaśmiał się.

Kiedy domki były gotowe, w lesie pojawił się Wilk Chichotek. Wcale nie był straszny – miał ogon w kratkę i nosił okulary, bo źle widział. „Hau, hau! Ale ładne domki! Czy mogę wejść i zobaczyć?” – zapytał uprzejmie. Świnki wystraszyły się i zamknęły drzwi. „Nie otwieraj, to wilk!” – pisnęły.

Chichotek westchnął i postanowił pokazać, że nie chce nikogo skrzywdzić. Usiadł pod dębem i zaczął grać na fujarce. Melodia była tak piękna, że świnki wyjrzały przez okna. „Może nie jest taki zły?” – pomyślał Kłaczek. Łatek dodał: „Ale słoma i drewno mogą nie wytrzymać, jeśli będzie wiał wiatr”.

Ryjek zaproponował: „Zbudujmy razem jeden duży dom z cegieł, dla wszystkich. Wtedy nikt nie będzie się bał, a wilk może pomóc”. Świnki zgodziły się i zaprosiły Chichotka do pomocy. Wilk przyniósł mocną zaprawę, a świnki układały cegły. Po tygodniu stanął dom z wielkim kominkiem i ogrodem.

Kiedy dom był gotowy, urządzili przyjęcie. Chichotek upiekł szarlotkę, a świnki przyniosły marchewki z ogródka. Śmiali się i tańczyli, aż zapadł zmrok. „Widzicie – powiedział Ryjek – nie trzeba się bać, jeśli się pozna kogoś bliżej. Czasem strach rośnie tylko w naszej wyobraźni”.

Nocą, gdy gwiazdy rozświetliły niebo, wszystkie świnki i wilk ułożyli się do snu w dużym, ciepłym pokoju. Kłaczek przytulił się do miękkiego koca, Łatek słuchał szumu lasu, a Ryjek mruczał kołysankę. Chichotek zdjął okulary i szepnął: „Dobranoc, przyjaciele”.

W lesie zapanowała cisza, a księżyc świecił nad ich domem. Świnki wiedziały, że najważniejsze to mieć serce otwarte na innych – nawet jeśli na początku wydają się inni. Zasypiając, myślały o tym, jak pięknie jest dzielić się swoim domem i przyjaźnią.