Bajka o trzech świnkach i wilku – przyjazna wersja dla 3-latka

— Bajka do czytania —

Dawno, dawno temu w zielonej dolinie mieszkały trzy małe świnki: Pusia, Tusia i Ziutka. Każda z nich lubiła bawić się inaczej, ale wszystkie były bardzo przyjacielskie.

Pusia uwielbiała budować z klocków, więc postanowiła zrobić domek z drewna. Tusia lubiła zbierać kolorowe kamienie, więc jej domek był z cegieł. A Ziutka? Ziutka kochała zapach siana, więc ulepiła domek ze słomy.

Któregoś dnia do doliny przyszedł wilk. Nie był to jednak groźny wilk – był zmarznięty i głodny. Jego futro było potargane, a brzuch burczał ze smutku. Zapukał do domku Pusie i cichutko poprosił: „Czy mogę się chwilę ogrzać?”.

Pusia wyjrzała przez okno. Na początku się przestraszyła, ale zobaczyła, że wilk ma smutne oczy. Otworzyła drzwi i powiedziała: „Wejdź, ale musisz być grzeczny”. Wilk wszedł, usiadł przy kominku i uśmiechnął się.

Niedługo potem Tusia i Ziutka przybiegły zobaczyć, co się dzieje. Gdy zobaczyły wilka, też się zaniepokoiły, ale Pusia pokazała im, że wilk jest miły. „Nazywam się Borys” – powiedział wilk – „i bardzo lubię się przytulać”.

Świnki spytały, dlaczego jest sam. Borys opowiedział, że zgubił drogę do swojego lasu i nie ma gdzie spać. „Zostań z nami!” – zawołały świnki. Razem dobudowały duży pokój z cegieł, gdzie wszyscy mogli spać.

Wieczorem świnki i wilk Borys usiedli przed domkiem i patrzyli w niebo. Ziutka przyniosła gorące kakao, Tusia dała koc, a Pusia opowiedziała bajkę. Wszyscy byli bardzo szczęśliwi, że mają siebie nawzajem.

Kiedy zaszło słońce, Borys zwinął się w kłębek obok świnek. Gwiazdy na niebie migotały jak małe iskierki. „Dobranoc, przyjaciele” – szepnął wiatr. I wszystkie zwierzęta zasnęły spokojnie, tuląc się do siebie.