Tramwaj Franek i spokojna podróż

— Bajka do czytania —

Tramwaj Franek uwielbiał pędzić po torach. Codziennie rano z radością wyjeżdżał z zajezdni i gnał przez miasto, brzęcząc wesoło dzwonkiem.

„Franek, zwolnij!” – wołała pani z wózkiem. „Chcemy zobaczyć kwiaty!” – krzyczały dzieci. Ale Franek nie słuchał. Pędził coraz szybciej, nie zwracając uwagi na otaczające go piękno.

Pewnego dnia minął park pełen kolorowych tulipanów, ale ich nie zauważył. Pasażerowie byli smutni. Franek też poczuł, że coś jest nie tak.

Na pętli spotkał starego tramwaja Henia. Henio miał błyszczące reflektory i uśmiechnięte okna. „Franku,” powiedział łagodnie, „podróż to nie tylko cel, to także widoki i ludzie, których spotykasz po drodze.”

Franek postanowił spróbować. Następnego dnia jechał wolniej. Zobaczył czerwone tulipany, usłyszał śpiew ptaków i zobaczył uśmiechnięte buzie dzieci machających do niego.

„Dziękujemy, Franku!” – zawołały dzieci. Mama z wózkiem też się uśmiechnęła. Franek poczuł ciepło w swoim tramwajowym sercu.

Wieczorem wrócił do zajezdni. Gwiazdy świeciły na niebie, a wiaterek szeptał dobranoc. Franek zamknął swoje drzwi i zasnął cicho, marząc o spokojnych podróżach.