Bajka o traktorze, który chciał być rajdówką

— Bajka do czytania —

Mały czerwony traktor o imieniu Tratek mieszkał w starej stodole na wzgórzu. Każdego ranka budził się z dźwiękiem piania koguta i wyjeżdżał na pole, by orać ziemię, siać zboże i pomagać rolnikowi Jurkowi. Mimo że pracował ciężko i sumiennie, często spoglądał z żalem na ścigające się po szosie samochody. „One są takie szybkie i lśniące – myślał – a ja tylko powoli toczę się po polu. Chciałbym kiedyś być taki jak one.”

Pewnego dnia Tratek postanowił, że spróbuje być rajdówką. Wjechał na prostą drogę za stodołą i zaczął pędzić ile sił w swoich wielkich kołach. Silnik ryczał, a kłęby dymu unosiły się w powietrze. Nagle z przerażeniem usłyszał głośne: „Stuk, puk, stłuk!” – jego przednie koło utknęło w głębokiej kałuży i zablokowało się. Tratek stanął jak wryty. Był zmęczony, brudny i bardzo smutny. „Nawet nie potrafię być szybki” – pomyślał ze łzami spływającymi po masce.

Wtedy zza płotu wyłonił się stary, zielony ciągnik o imieniu Przyjaciel. Miał siwe błotniki i ciepły, chropowaty głos. „Co się stało, mały?” – zapytał. Tratek opowiedział mu o swoim wielkim marzeniu. Przyjaciel uśmiechnął się pod maską i powiedział: „Widziałem, jak dzisiaj wyciągnąłeś zapasowe siano dla kóz, które zgubiły drogę do zagrody. I jak orzesz pole, żeby ziarno mogło urosnąć i nakarmić wszystkich. Czy to nie jest ważniejsze od bycia szybkim?”

Tratek zmarszczył reflektory i zastanowił się. Nagle usłyszał głośne trąbienie. To Jurek, rolnik, biegł w ich stronę. „Potrzebuję pomocy! Wóz z dyniami ugrzązł w błocie na łące za lasem – wołał. – Szybki samochód nie da rady, ale ty, Tratek, z twoją siłą i wytrwałością, na pewno dasz radę!” Tratek zapomniał o swoim smutku i natychmiast ruszył w stronę lasu. Jego grube opony zanurzyły się w błocie, ale nie poddał się. Ciągnął i ciągnął, aż wóz z dyniami wyjechał na suchą drogę. Wszystkie dynie były całe i zdrowe.

Rolnik Jurek podziękował Traktorkowi i pogłaskał go po masce. „Jesteś najdzielniejszym traktorem w całej okolicy – powiedział. – Nie każdy może być szybki, ale każdy może być pomocny i silny. I ty właśnie taki jesteś.” Tratek poczuł ogromną dumę. Od tego dnia nie porównywał się już do rajdówek, bo zrozumiał, że jego wartość mierzy się w tym, ile dobrego robi dla innych.

Gdy zapadł wieczór, niebo nad farmą wypełniło się milionami gwiazd. Tratek wrócił do stodoły, wygodnie ustawił się na miękkiej słomie i zamknął reflektory. Czuł ciepło w silniku i spokój w sercu. Wiedział, że jutro znów będzie orał i siał, i że to jest jego wyjątkowa misja. Przyjaciel, stary ciągnik, mrugnął do niego światłem: „Dobranoc, Tratek. Śpij słodko.”

I tak mały traktor zasnął przy dźwiękach świerszczy, marząc o polach pełnych złotego zboża i o tym, że każdy dzień może być przygodą, jeśli tylko robi się to, co się kocha. A nad stodołą gwiazdy cicho szeptały: „Bądź sobą, a będziesz szczęśliwy.”