Bajka o tancerzu baletowym

— Bajka do czytania —

Mały Tomek bardzo lubił patrzeć, jak w parku tańczą motyle. Chciał być taki jak one – lekki i piękny. Pewnego dnia mama zaprowadziła go do sali baletowej.

W sali było mnóstwo luster i jasne światło. Pani nauczycielka powiedziała: „W balecie ważna jest radość i cierpliwość. Każdy krok to małe odkrycie”. Tomek bardzo się ucieszył.

Najpierw uczył się stać prosto jak świeczka. Potem robić krok do przodu i do tyłu. Ale kiedy próbował obrócić się jak wiatraczek, zachwiał się i upadł. Zrobiło mu się smutno.

Pani nauczycielka podeszła i powiedziała: „Nie martw się, Tomek. Każdy tancerz zaczyna od małych kroków. Spróbuj jeszcze raz, a zobaczysz, że dasz radę”. Tomek wziął głęboki oddech.

Zamknął oczy i wyobraził sobie, że jest motylem. Powoli uniósł ręce, zrobił krok, a potem drugi. I nagle – udało mu się! Zrobił mały piruet. Wszyscy klasnęli, a Tomek poczuł ogromną radość.

Od tego dnia Tomek ćwiczył codziennie. Czasem mu nie wychodziło, ale pamiętał słowa pani: „Najważniejsze, żeby tańczyć z sercem”. I zawsze wstawał i próbował dalej.

Wieczorem, gdy gwiazdy zaczęły migotać na niebie, Tomek leżał w łóżku. Czuł się zmęczony, ale szczęśliwy. Przez okno widział małą gwiazdkę, która tańczyła w ciemności.

Zamknął oczy i szepnął: „Dobranoc, gwiazdeczko. Jutro znów potańczę”. I powoli, cichutko, zasnął. Wokół zapanowała cisza, a księżyc delikatnie oświetlał jego uśmiechniętą twarz.