Perkusista Tymek i jego bęben

— Bajka do czytania —

Mały zajączek Tymek mieszkał w zielonym lesie. Każdego ranka budził się i szukał patyków, którymi stukał w różne rzeczy. Stukał w drzewa, w kamienie, a nawet w dynię. Wszystkie zwierzęta słyszały stukanie i czasem się denerwowały.

Pewnego dnia Tymek znalazł pod starym dębem prawdziwy bęben. Był okrągły, czerwony i lśnił w słońcu. "Puk, puk!" – zastukał łapkami. Dźwięk był głośny i donośny. Zajączek bardzo się ucieszył.

Tymek chciał zagrać piękną melodię, ale gdy uderzał w bęben, wychodził tylko hałas. Stukał raz, drugi, trzeci – ale nie brzmiało to ładnie. Zwierzęta zatykały uszy. Wiewiórka powiedziała: "Tymku, to brzydkie dźwięki!"

Tymek poczuł smutek i chciał odłożyć bęben. Wtedy przyszła mądra sowa. "Nie martw się, Tymku. Gra na bębnie wymaga cierpliwości. Spróbuj uderzać delikatnie i w równym tempie – raz, dwa, trzy."

Tymek posłuchał rady sowy. Zaczął stukać powoli: cicho, głośniej, potem szybciej. Z każdym uderzeniem bęben wydawał coraz ładniejszy dźwięk. Zajączek poczuł radość i uśmiechnął się szeroko.

Następnego dnia Tymek zaprosił wszystkie leśne zwierzęta na swój pierwszy koncert. Zasiadł na pniu, wziął pałeczki i zagrał. Stukał rytmicznie – raz, dwa, trzy – a dźwięki płynęły jak wesoła piosenka. Zwierzęta klaskały i tańczyły.

Po koncercie podbiegły do niego. "Tymku, to było cudowne!" – krzyczał lis. "Naucz nas grać!" – prosiła sarenka. Zajączek obiecał, że jutro zrobi małą lekcję perkusji dla wszystkich.

Wieczorem Tymek położył bęben obok swojego łóżka. Przez okno zaglądały gwiazdy, a on słyszał ich cichą muzykę. Ziewnął słodko, przytulił się do poduszki i pomyślał: "Jutro znów będę grał. Dobranoc, lesie. Dobranoc, bębnie." I zasnął spokojnie.