Bajka o szczurku Rikusiu i zegarze

— Bajka do czytania —

W starym, drewnianym zegarze mieszkał mały szczurek o imieniu Rikuś. Zegar stał w kącie pokoju i cicho tykał: tik-tak, tik-tak. Rikuś lubił ten dźwięk, ale czasem się nudził.

Pewnego dnia Rikuś powiedział: „Chcę, żeby coś się wydarzyło! Tykanie jest takie nudne.” Wyszedł z zegara i pobiegł do kuchni. Tam zobaczył wielkiego, puszystego kota. Kot spał na dywanie i nie zwracał na niego uwagi.

Rikuś zatrzymał się i szepnął: „Czy ty się nie nudzisz?” Kot otworzył jedno oko i mruknął: „Nudzę? Słucham ciszy. W ciszy można usłyszeć wiele rzeczy.” Rikuś nie rozumiał, ale postanowił spróbować.

Wrócił do swojego zegara i usiadł cichutko. Zamknął oczy i nasłuchiwał. Najpierw słyszał tylko tik-tak. Ale po chwili usłyszał coś jeszcze – delikatne brzęczenie muchy, szelest liści za oknem i bicie swojego serca.

„To jest muzyka!” – zawołał Rikuś. Zrozumiał, że tykanie zegara to nie tylko dźwięk, ale rytm, który łączy wszystko dookoła. Zaczął tańczyć w rytm tik-tak, a jego ogonek wirował wesoło.

Kiedy zmęczył się tańcem, położył się na swoim małym posłaniu z waty. Zegar nadal tykał, ale teraz Rikuś słyszał w nim kołysankę. „Dobranoc, zegarze” – szepnął i zamknął oczy.

Gwiazdy na niebie świeciły jasno, a księżyc zaglądał przez okno. Rikuś oddychał równo, a tykanie zegara stawało się coraz cichsze. W końcu zapadł w głęboki, spokojny sen.

I tak mały szczurek nauczył się, że czasem wystarczy posłuchać, żeby odkryć piękno w zwykłych rzeczach. A gdy nastała noc, zegar nucił mu cichutko: tik-tak, dobranoc, Rikusiu.