Mały Mikołaj i leśni przyjaciele

— Bajka do czytania —

Daleko, za pagórkami pokrytymi śniegiem, stał mały, niebieski domek. Mieszkał w nim chłopiec o imieniu Mikołaj. Miał czerwony kubraczek i miły uśmiech, a w nocy lubił patrzeć na migoczące gwiazdy. Pewnego wieczoru, gdy księżyc świecił wysoko, ktoś zapukał do jego drzwi.

Mikołaj otworzył drzwi i zobaczył małą sarenkę. Sarenka drżała z zimna i smutno patrzyła. – Zgubiłam się – szepnęła. – Nie mogę znaleźć mamy. Mikołaj wziął ją za łapkę i powiedział: – Nie martw się, pomogę ci. Ruszyli w las, a po drodze sarenka opowiedziała o ścieżce z borówek.

Szli i szli, aż usłyszeli ciche pohukiwanie. To sowa siedziała na gałęzi i wyglądała na zmartwioną. – Mój domek z patyków się rozpadł – powiedziała. – Nie mam gdzie spać. Mikołaj przymknął oko i rzekł: – Wspólnie z sarenką zbierzemy nowe gałązki. Złożyli gniazdko, a sowa z wdzięczności zakręciła głową.

Nagle zza krzaka wyszedł mały jeżyk. Miał kolce pełne suchych liści i wyglądał jak kłująca kulka. – Nie mogę się ruszyć, liście utknęły – jęknął. Mikołaj delikatnie wyjął jeden listek, potem drugi, a sarenka podawała mu kolejne. Jeżyk uśmiechnął się i pobiegł dalej.

Wtedy Mikołaj zauważył, że jego ręce są ciepłe, a serce bije radośnie. – Każdemu mogę pomóc – szepnął do siebie. I poczuł, że pomaganie jest lepsze niż dostawanie prezentów. Sarenka znalazła swoją mamę, która czekała na polanie. Przytuliła Mikołaja noskiem.

Gdy wrócił do domku, na parapecie siedziała sowa i puchacz przyjaciel. – Dziękujemy – powiedziała. – Jesteś wyjątkowym Mikołajem. Chłopiec uśmiechnął się i pogłaskał jeżyka, który przyszedł pod drzwi. Wszystkie zwierzęta poczuły, że w sercu Mikołaja mieszka prawdziwa magia.

Tej nocy Mikołaj położył się wygodnie. Przez okno wpadało srebrne światło gwiazd. Słyszał ciche oddechy lasu – szum drzew i pukanie dzięcioła. Zasypiając, myślał o tym, jak pięknie jest dawać dobro innym. Zamknął oczy, a wokół zapanowała cisza.

Gwiazdy nad lasem migotały jak iskierki radości. Mikołaj śnił o małych zwierzętach i o tym, jak pomagać im każdego dnia. W jego sercu zapaliła się iskra dobroci, która nigdy nie zgasła. Dobranoc, Mikołaju. Dobranoc, mały przyjacielu.