Bajka o Stonce, Która Chciała Mieć Przyjaciół

— Bajka do czytania —

W małym, zielonym ogródku pod starym kasztanowcem mieszkała mała Stonka. Była okrąglutka jak kuleczka i cała w brązowe i czarne paseczki. Stonka bardzo lubiła swoją kryjówkę pod liściem, ale czuła się samotna.

Pewnego dnia Stonka wyjrzała spod liścia i zobaczyła Biedronkę w pięknej, czerwonej sukience w czarne kropki. „Jaka jesteś ładna!” – powiedziała Stonka. Biedronka uśmiechnęła się, ale szybko odleciała, bo spieszyła się na jagodowe przyjęcie.

Potem Stonka spotkała Motylka o skrzydłach jak tęcza. „Jakie masz kolorowe skrzydła!” – zawołała Stonka. Motylek zrobił kilka piruetów, ale też poleciał dalej, bo chciał pić nektar z kwiatów.

Stonka poczuła się smutna. „Nikt nie chce się ze mną bawić, bo jestem tylko szarą, małą stonką” – pomyślała. Zwinęła się w ciasną kuleczkę i schowała głęboko pod liściem.

Wtedy usłyszała cichutki głosik: „Dlaczego jesteś taka smutna?”. To była Mróweczka, która niosła na plecach duże ziarenko. „Bo nie mam przyjaciół” – odpowiedziała Stonka. Mróweczka położyła ziarenko i spojrzała na Stonkę.

„A ja chętnie się z tobą pobawię” – powiedziała Mróweczka. „Widzę, że jesteś miła i masz śliczne paseczki. Czy pomożesz mi zanieść ziarenko do mrowiska? Razem będzie weselej!” Stonka poczuła, jak robi jej się ciepło i przyjemnie.

Stonka i Mróweczka ruszyły w drogę. Stonka toczyła się obok, a Mróweczka prowadziła. Razem śpiewały piosenkę o przyjaźni, a Słońce grzało je w pancerzyki. Stonka była szczęśliwa – znalazła przyjaciółkę, która lubiła ją taką, jaka jest.

Wieczorem Mróweczka zaprowadziła Stonkę pod jej ulubiony liść. „Śpij dobrze, przyjaciółko” – szepnęła. Stonka zwinęła się w kuleczkę, uśmiechnęła się do gwiazd na niebie i cichutko zasnęła, czując w serduszku ciepło prawdziwej przyjaźni.