Nitka, krzywe spaghetti

— Bajka do czytania —

W pudełku z makaronem mieszkało małe spaghetti o imieniu Nitka. Było cienkie i długie, ale – ojej! – krzywe jak banan. Wszystkie inne spaghetti były proste i równe, a Nitka wyginała się w literkę „S”.

Nitka bardzo chciała być taka jak inne. Próbowała się wyprostować – ciągnęła się za końce, wiła wokół palca, a nawet próbowała położyć się pod książką. Nic nie pomagało. Za każdym razem, gdy ją puszczali, wracała do swojego śmiesznego kształtu.

– Jesteś za krzywa – mówiły proste spaghetti. – Z tobą nie da się zrobić ładnej porcji. Nitka smutniała i chowała się na dno pudełka.

Pewnego wieczoru do kuchni wszedł kucharz. Miał wielki garnek, a w nim bulgotała woda. Wyjął garść spaghetti z pudełka – a wśród nich znalazła się Nitka. – O, jaka ciekawa! – uśmiechnął się kucharz. – Krzywe spaghetti świetnie łapie sos!

Kucharz ugotował Nitkę i ułożył na talerzu obok pulpecików. Nitka trzymała się czerwonego sosu pomidorowego lepiej niż proste spaghetti. Każdy kęs był pyszny, a dzieci przy stole wołały: – Chcemy więcej takiego krzywego makaronu!

Nitka poczuła się ważna. Nie musiała być prosta – była po prostu sobą, a to wystarczyło. Wszystkie spaghetti w pudełku zobaczyły, że krzywizna Nitki to nie wada, a zaleta.

Kiedy talerz był pusty, Nitka wróciła do pudełka – ale już nie chowała się na dno. Stała dumnie obok innych, a one mówiły: – Jesteś super, Nitko! I odtąd każdy kucharz szukał krzywych spaghetti, bo wiedział, że one robią najlepsze dania.

Tej nocy w kuchni zapadła cisza. Gwiazdy na niebie mrugały do okna, a Nitka leżała spokojnie w pudełku. Była zmęczona, ale szczęśliwa. – Dobranoc, małe krzywe spaghetti – szepnął wiatr. I Nitka zasnęła, śniąc o złocistym sosie i uśmiechniętych dzieciach.