Bajka o śledziu dla dzieci

— Bajka do czytania —

W błękitnym Bałtyku, gdzie fale tańczyły z wiatrem, mieszkał mały śledź o imieniu Henio. Henio miał srebrzyste łuski i wesołe oczka, które błyszczały jak gwiazdki. Każdego ranka wyruszał na poszukiwanie przygód – skakał nad wodą, gonił rybki i szukał skarbów ukrytych w piasku.

Pewnego dnia, gdy słońce malowało niebo na złoto, Henio zobaczył coś wyjątkowego. Na dnie morza leżał mały, bursztynowy kamyk – lśnił jak małe słoneczko. Henio zachwycał się jego blaskiem i postanowił zabrać go do swojej muszelki.

Wieczorem Henio pływał z kamykiem, pokazując go znajomym. Spotkał Krabika Kacpra, który smutno patrzył w dal. „Co Ci jest?” – zapytał Henio. „Zgubiłem swoją ulubioną muszelkę” – odparł Kacper. Henio pomyślał chwilę, a potem uśmiechnął się szeroko.

„Mam coś, co może Cię pocieszyć” – powiedział Henio i podał Kacprowi bursztynowy kamyk. Oczy Kacpra zaświeciły radością. „Dziękuję, Heniu! To najpiękniejszy kamyk, jaki widziałem.” Henio poczuł w sercu ciepło – był szczęśliwy, widząc uśmiech przyjaciela.

Następnego dnia Kacper przyniósł Heniowi słodką jagodę z morskiego krzaczka. „Dzielenie się jest fajne!” – zawołał Henio. Od tamtej pory śledź i krab spędzali razem każdą chwilę, znajdując nowe skarby i dzieląc się nimi z innymi rybkami.

Henio nauczył się, że największym skarbem nie jest błyszczący przedmiot, ale radość, którą daje się innym. Gdy zapadał zmrok, a woda stawała się ciemnoniebieska, Henio wracał do swojej muszelki, zmęczony, ale szczęśliwy.

W nocy nad Bałtykiem pojawiały się gwiazdy. Henio spoglądał w górę przez taflę wody, a ich blask kołysał go do snu. „Dobranoc, świecie” – szepnął i zasnął spokojnie, marząc o bursztynowych kamykach i przyjaciołach.