Bajka o serze mozzarella, który chciał być twardy

— Bajka do czytania —

W małej, białej kuchni, na drewnianej desce, mieszkał sobie ser mozzarella. Był okrągły, miękki i pachniał mlekiem. Ale mozzarella nie był szczęśliwy.

Codziennie patrzył na inne sery w lodówce. Żółty ser cheddar był twardy i dumny. Ser pleśniowy miał zielone żyłki i wyglądał bardzo poważnie. A ser gouda leżał w plastrach i nigdy się nie uginał.

„Dlaczego ja jestem taki miękki?” – westchnął mozzarella. „Chcę być twardy jak cheddar! Wtedy wszyscy by mnie szanowali.”

Pewnego dnia, mała kucharka o imieniu Zosia wyjęła mozzarellę z lodówki. „Dziś zrobimy pizzę!” – powiedziała radośnie. Mozzarella zadrżał. „Pizzę? To znaczy, że będę rozciągany i grzany w piecu!”

Zosia pokroiła pomidory, posypała oregano i położyła mozzarellę na cieście. Gdy pizza trafiła do pieca, mozzarella poczuł ciepło. Zamiast się bać, poczuł, jak staje się elastyczny i ciągnący. „Ojej, to całkiem przyjemne!” – pomyślał.

Po kilku minutach pizza była gotowa. Zosia wyjęła ją i pokroiła. Mozzarella rozciągnął się w długie, złociste nitki. „Patrzcie!” – zawołała Zosia. „Jaki wspaniały ser! Bez niego pizza nie byłaby taka pyszna!”

Wtedy mozzarella zrozumiał, że jego miękkość i elastyczność to nie wada, a supermoc. Dzięki niemu pizza była smaczna i radosna. Inne sery nie mogły tego zrobić.

Wieczorem, gdy Zosia poszła spać, mozzarella leżał spokojnie na desce. Przez okno wpadało światło księżyca. „Jestem w sam raz taki, jaki jestem” – szepnął i zamknął oczy. W kuchni zapanowała cisza, a gwiazdy mrugały nad dachem.