Bajka o sercu

— Bajka do czytania —

W krainie Kształtów, gdzie wszystko było zbudowane z kół, kwadratów i trójkątów, mieszkało małe Serduszko. Było przezroczyste jak szklana kulka i bardzo chciało mieć swój własny kolor.

Serduszko patrzyło na Czerwone Koło, które toczyło się po łące, i na Żółty Kwadrat, który stał dumnie na wzgórzu. „Dlaczego ja nie mam żadnego koloru?” – westchnęło smutno.

Pewnego wieczoru, gdy gwiazdy zaczęły migotać na niebie, do Serduszka podeszła mała, srebrna Gwiazdka. „Widzę, że jesteś smutne” – powiedziała ciepło. „Ale twój kolor nie pochodzi z zewnątrz – rodzi się w środku.”

Serduszko nie rozumiało. Gwiazdka uśmiechnęła się i szepnęła: „Spróbuj zrobić coś dobrego dla innych. Zobaczysz, co się stanie.”

Następnego dnia Serduszko zobaczyło Płaczące Koło, które zgubiło swoją drogę. Podtoczyło się do niego i przytuliło. Koło przestało płakać i uśmiechnęło się. Wtedy Serduszko poczuło, jak robi mu się ciepło.

Potem pomogło Kwadratowi podnieść rozsypane klocki, a Trójkątowi znaleźć zagubiony róg. Za każdym razem ciepło w Serduszku rosło, a ono samo zaczynało delikatnie różowieć.

Wieczorem Serduszko spojrzało w lustro i zobaczyło piękny, różowy kolor. Gwiazdka znów pojawiła się obok. „Widzisz? To kolor miłości i dobroci. Masz go w sobie od zawsze.”

Serduszko uśmiechnęło się i położyło do swojego łóżeczka z gwiazdek. Na niebie świeciły miliardy małych światełek, a ono zasnęło spokojnie, czując w sercu ciepło i radość. Dobranoc, małe Serduszko.