Bajka o tym, jak Chmurka Deszczowa nauczyła się tańczyć

— Bajka do czytania —

Na niebie, wysoko nad lasem, mieszkała mała Chmurka Deszczowa. Była biała i puszysta jak wata cukrowa, ale miała jedno zmartwienie: bała się burzy.

Kiedy tylko słyszała daleki grzmot, kurczyła się i robiła szara. "Ojej, zaraz będzie strasznie" – szeptała i chowała się za innymi chmurami.

Pewnego dnia spotkała Wiaterek, który gnał po niebie. "Dlaczego się tak chowasz?" – zapytał. "Bo burza jest głośna i straszna" – odpowiedziała Chmurka.

Wiaterek uśmiechnął się. "A może chcesz zobaczyć, co potrafi burza? To nie tylko huk, to też taniec!" – powiedział i zaczął kręcić się wokół Chmurki.

Chmurka nabrała odwagi i spojrzała w dół. Zobaczyła, jak krople deszczu tańczą na liściach, a błyskawice malują na niebie złote wzory. "To piękne!" – szepnęła.

Wtedy Słońce wyjrzało zza chmur i powiedziało: "Każda burza kończy się tęczą. A ty, Chmurko, jesteś jej częścią – bez ciebie nie ma deszczu, a bez deszczu nie ma tęczy."

Chmurka przestała się bać. Zaczęła wirować z Wiaterkiem, a z jej kropelek powstał delikatny deszczyk, który umył cały las. Wszystkie drzewa i kwiaty podziękowały jej.

Wieczorem, gdy burza ucichła, Chmurka usiadła na skraju nieba i patrzyła na gwiazdy. Była zmęczona, ale szczęśliwa. Przymknęła oczy i zasnęła, kołysana przez cichy wietrzyk.