Bąbelek i wyścig przyjaźni

— Bajka do czytania —

W małym miasteczku Motorynka, gdzie domki miały okrągłe okna jak reflektory, mieszkał czerwony samochodzik o imieniu Bąbelek. Był malutki i nie najszybszy, ale bardzo marzył o udziale w Wielkim Wyścigu Samochodów.

Każdego dnia Bąbelek ćwiczył na pustej drodze za miastem. Kręcił kółkami, mruczał radośnie silnikiem i wyobrażał sobie, jak mija wszystkich na mecie. Inne samochody jednak się z niego śmiały. Błyskawica, srebrny sportowy wóz, burknął: „Ty? Na wyścig? Jesteś za mały i za wolny!”. Ciężarówka Twardziel tylko pokiwała głową, a Bąbelek spuścił reflektory smutno.

Pewnego dnia spotkał starego, zardzewiałego samochodu o imieniu Złomek, który stał na poboczu. Złomek uśmiechnął się ciepło: „Nie martw się. W wyścigu nie chodzi tylko o szybkość. Liczy się też to, czy umiesz pomóc innym”. Bąbelek nie do końca rozumiał, ale słowa Złomka utkwiły mu w pamięci.

Nadszedł dzień Wielkiego Wyścigu. Na starcu ustawiły się wszystkie samochody, a Bąbelek stał z tyłu. Kiedy dano sygnał, rzucił się do przodu z całych sił. Nagle na środku trasy zobaczył małego motylka, który zaplątał się w pajęczynę i trzepotał bezradnie skrzydełkami.

Bąbelek zwolnił i pomyślał: „Muszę mu pomóc”. Delikatnie zatrzymał się obok, ostrożnie uwolnił motylka, który radośnie odleciał. W tym czasie inne samochody pomknęły daleko. Bąbelek westchnął, ale czuł w środku ciepło.

Jechał dalej i wkrótce zobaczył Ciężarówkę Twardziela uwięzioną w wielkiej kałuży błota. Twardziel warczał bezradnie, obracając kołami. Bąbelek podjechał blisko: „Potrzebujesz pomocy?” Zaprzęgnął się do holowania i z wysiłkiem wyciągnął ciężarówkę na suchą drogę. Twardziel burknął zaskoczony: „Dziękuję!”

Gdy Bąbelek dotarł na metę, ostatni, wszyscy już czekali. Ku jego zdziwieniu nie było śmiechu. Najpierw motylek usiadł mu na masce, a potem Twardziel i Błyskawica zaczęli klaskać klaksonami. Złomek podjechał i powiedział głośno: „Prawdziwy zwycięzca to ten, kto ma dobre serce i pomaga innym. Dziś wygrał Bąbelek!”

Wieczorem Bąbelek wrócił do swojego małego garażyku. Na niebie błyszczały gwiazdy, a on z uśmiechem zamknął reflektory. Czuł się najszczęśliwszym samochodzikiem w całej Motorynce. Zmęczony, ale spełniony, zasnął spokojnie, marząc o kolejnych przygodach i nowych przyjaciołach.