Bajka o rowerku Cyk-Cyk

— Bajka do czytania —

W małym, kolorowym miasteczku, gdzie domki miały czerwone dachy, a ulice były gładkie jak wstążka, mieszkał sobie mały rowerek o imieniu Cyk-Cyk. Był czerwony, z białymi błotnikami i miał dwa duże koła, które błyszczały w słońcu. Cyk-Cyk stał w garażu i tęsknie patrzył na zewnątrz, czekając na swoją pierwszą jazdę.

Pewnego dnia do garażu wszedł mały chłopiec o imieniu Jaś. Jaś miał cztery lata i nigdy jeszcze nie jeździł na rowerze. Popatrzył na Cyk-Cyka z zachwytem i szepnął: „Chciałbym na tobie jeździć, ale trochę się boję”. Cyk-Cyk uśmiechnął się w duchu i powiedział: „Nie martw się, nauczę cię. Wystarczy, że usiądziesz na siodełku i delikatnie popchniesz pedały”.

Jaś wsiadł na rowerek, ale jego nóżki były jeszcze krótkie, a pedały kręciły się w miejscu. Zrobił kilka niepewnych ruchów, ale Cyk-Cyk ani drgnął. „Spróbuj jeszcze raz, spokojnie” – zachęcił rowerek. Jaś westchnął i spróbował mocniej. Nagle jedno koło obróciło się, a potem drugie, i Cyk-Cyk ruszył powoli do przodu.

„Udało się!” – krzyknął Jaś z radości. Cyk-Cyk cieszył się razem z nim, słysząc wesołe „cyk-cyk” swoich kół. Jechali wzdłuż chodnika, mijając kwitnące w ogródkach stokrotki i uśmiechnięte buzie sąsiadów. Jaś czuł wiatr we włosach i myślał, że to najwspanialszy dzień w jego życiu.

Nagle na ścieżce pojawił się mały kamyk. Jaś spanikował i puścił kierownicę, a Cyk-Cyk zachwiał się na boki. „Trzymaj mocno i spokojnie pedałuj” – szepnął rowerek. Jaś złapał kierownicę, odetchnął i delikatnie ominął kamyk. „Uff, ale miałem stracha” – powiedział chłopiec, a Cyk-Cyk zaśmiał się radośnie.

„Widzisz? Cierpliwość i wiara w siebie sprawiają, że każda przeszkoda staje się mała” – powiedział Cyk-Cyk. Jaś kiwnął głową i odtąd jeździł codziennie, ucząc się zakrętów i hamowania. Każda ich wspólna przejażdżka była pełna śmiechu i odkryć.

Gdy słońce zaczęło zachodzić, Jaś zaparkował Cyk-Cyka w garażu. Rowerek był zmęczony, ale szczęśliwy. „Dziękuję, przyjacielu” – szepnął chłopiec i pogłaskał kierownicę. Cyk-Cyk zamknął swoje reflektory i pomyślał: „Jak miło jest pomagać komuś w nauce”. Wszędzie zapanowała cisza, a na niebie zapaliły się pierwsze gwiazdy. Dobranoc, Cyk-Cyk. Dobranoc, Jasiu.

I tak, każdej nocy, rowerek śnił o przygodach, a chłopiec o tym, że jutro znów będą razem pedałować. A gdybyś ty miał rowerek, też byś się z nim zaprzyjaźnił, prawda? Teraz zamknij oczka i wyobraź sobie, jak twoje własne kółka suną po księżycowej ścieżce… Dobranoc.