Bajka o małym rolniku i tańczących marchewkach

— Bajka do czytania —

W małym, zielonym gospodarstwie mieszkał Jaś, który bardzo lubił swoją pracę. Każdego ranka zakładał czerwone kalosze i szedł do ogródka, by sprawdzić, jak rosną jego warzywa.

Jaś miał małą grządkę, na której rosły marchewki, pietruszka i buraczki. Najbardziej lubił marchewki, bo były pomarańczowe i chrupiące. Pewnego dnia, gdy podlewał grządkę, usłyszał cichutkie śpiewanie.

„Czy to ty śpiewasz, marchewko?” – zapytał Jaś, pochylając się nad ziemią. Marchewka lekko się poruszyła i odpowiedziała: „Tak, to ja! Lubię śpiewać, gdy jestem podlewana.” Jaś uśmiechnął się szeroko.

Od tego dnia Jaś codziennie rozmawiał ze swoimi marchewkami. Opowiadał im o słońcu, o deszczu i o tym, jak bardzo się cieszy, że rosną. Marchewki odwdzięczały się pięknym, pomarańczowym kolorem i słodkim smakiem.

Pewnego razu Jaś zauważył, że jedna marchewka jest smutna. „Dlaczego nie śpiewasz?” – zapytał. Marchewka westchnęła: „Brakuje mi tańca. Chciałabym zatańczyć, ale nie mam nóg.” Jaś pomyślał chwilę i wpadł na pomysł.

Przyniósł małe radio i włączył wesołą muzykę. Marchewki zaczęły się kiwać i podskakiwać w ziemi, a Jaś tańczył razem z nimi. Śmiali się i tańczyli, aż zrobiło się ciemno.

Od tamtej pory Jaś zawsze włączał muzykę podczas pracy. Warzywa rosły zdrowe i szczęśliwe, a Jaś wiedział, że najważniejsze to robić coś z radością i cierpliwością.

Kiedy nadszedł wieczór, Jaś położył się do łóżka. Przez okno widział gwiazdy i słyszał cichy szum wiatru. Marchewki spały spokojnie w ogródku, a Jaś zamknął oczy i szepnął: „Dobranoc, marcheweczki.”