Bajka o listonoszu, który roznosił uśmiechy

— Bajka do czytania —

W małym miasteczku, gdzie domki były kolorowe jak cukierki, mieszkał pan Tomek. Pan Tomek był listonoszem. Każdego ranka zakładał swoją niebieską czapkę, brał wielką torbę pełną listów i paczek i wyruszał w drogę.

Pan Tomek szedł ulicą Kwiatową. Najpierw zapukał do drzwi pani Kasi. – Dzień dobry! – zawołał wesoło. – Mam dla pani list od wnuczki! Pani Kasia uśmiechnęła się szeroko, a pan Tomek poczuł, jak miło jest dawać radość.

Potem poszedł do pana Janka, który mieszkał na końcu ulicy. Pan Janek czekał na paczkę z książkami. – Och, jak się cieszę! – powiedział i podziękował listonoszowi. Pan Tomek uśmiechnął się i ruszył dalej.

Po drodze spotkał małą Zosię, która siedziała na płotku i wyglądała smutno. – Czemu jesteś smutna, Zosiu? – zapytał pan Tomek. – Bo nikt nie pisze do mnie listów – odpowiedziała cicho. Pan Tomek pomyślał chwilę, a potem wyjął z torby białą kopertę.

– To list do ciebie! – powiedział tajemniczo. Zosia otworzyła kopertę, a w środku był rysunek uśmiechniętego słoneczka. – Narysowałem go specjalnie dla ciebie – szepnął pan Tomek. Zosia uśmiechnęła się od ucha do ucha.

Pan Tomek szedł dalej, a jego torba stawała się coraz lżejsza. Rozdał wszystkie listy i paczki, a w zamian dostał mnóstwo uśmiechów. Kiedy wrócił do domu, poczuł się bardzo szczęśliwy.

Wieczorem pan Tomek usiadł na swoim fotelu i pomyślał: „Najważniejsze nie są listy, ale to, że mogę sprawić, by ktoś się uśmiechnął”. I wtedy zobaczył przez okno, jak na niebie zapalają się pierwsze gwiazdy.

Zmęczony, ale radosny, pan Tomek zamknął oczy. Wokół zapanowała cisza, a gwiazdy cicho mrugały do niego. Dobranoc, panie Tomku – szepnął wiatr. I listonosz zasnął spokojnie.