Bajka o rogaliku, który nie chciał spać

— Bajka do czytania —

W ciepłej piekarni, na półce z wypiekami, mieszkał mały Rogalik. Był rumiany, pachnący i zawsze pełen energii.

Każdego wieczoru, gdy inne bułeczki i chlebki zamykały oczy, Rogalik podskakiwał na półce. – Jeszcze nie jestem zmęczony! – wołał i kręcił się w kółko.

– Rogaliku, czas na sen – szeptał Stary Bochenek. – Jutro czeka nas nowy dzień. Ale Rogalik tylko się śmiał i tańczył dalej.

Aż pewnej nocy, gdy wszystkie wypieki spały, Rogalik poczuł, że jego ciasto robi się ciężkie. – Ojej – mruknął – dlaczego tak mi smutno?

Wtedy z kąta piekarni wyszła malutka Gwiazdka z Cukru. – Jesteś zmęczony, Rogaliku – powiedziała cichutko. – Nawet najweselszy rogalik potrzebuje odpoczynku.

Rogalik spojrzał na nią zdziwiony. – Naprawdę? – Tak – odparła Gwiazdka. – A sen to taka podróż do krainy, gdzie wszystko jest z marcepana i lukru.

Rogalik westchnął, położył się na półce i zamknął oczy. Nagle poczuł, jak ciepły kocyk z mąki otula go ze wszystkich stron. I zasnął.

Śniło mu się, że tańczy na księżycu zrobionym z masła. A gdy się obudził, był znów rześki i gotowy do zabawy.

– Dobranoc, Rogaliku – szepnęła Gwiazdka. – Dobranoc – odpowiedział cicho i zapadł w spokojny sen, a nad piekarnią świeciły gwiazdy.