Pieski i Tajemnica Świetlistego Kamienia

— Bajka do czytania —

W Kolorowej Dolinie mieszkały cztery małe pieski: Łatek, Kicia, Bąbel i Pysia. Każdego dnia bawiły się wesoło na łące, goniły motyle i skakały przez kałuże. Pewnego wieczoru, gdy słońce chowało się za wzgórzami, Bąbel znalazł coś dziwnego – mały, okrągły kamień, który delikatnie świecił na różowo.

– Patrzcie! – zawołał Bąbel, machając łapką. – Ten kamień świeci jak gwiazda!

Pieski podeszły bliżej. Kamień był ciepły i migotał w rytm ich oddechów. – Może zgubił go księżyc? – zastanawiała się Kicia, przechylając głowę.

Łatek powąchał kamień i kichnął. – Hmm, pachnie tęczą i mlekiem. Na pewno do kogoś należy!

Pysia, najmniejsza z piesków, zasugerowała: – Może zapytamy sowę Mądrulę? Ona wie wszystko o nocnych tajemnicach.

Pieski pobiegły do starego dębu, gdzie mieszkała sowa. Mądrula spojrzała na kamień i powiedziała: – To Świetlisty Kamień, który spadł z nieba, gdy gwiazdy tańczyły. Musi wrócić na swoją polankę za Różowym Wzgórzem, bo inaczej zgaśnie.

Pieski ruszyły w drogę. Szły przez łąkę, przeskakując kamyki i omijając krzaczki. Gdy dotarły na polankę, kamień rozbłysnął mocno, a z nieba zszedł srebrny pył. Małe świetliki zapaliły latarenki, a kamień uniósł się w górę i zniknął wśród gwiazd.

Zmęczone, ale szczęśliwe pieski wróciły do swoich koszyków. Łatek zwinął się w kłębek, Kicia ułożyła głowę na łapkach, Bąbel westchnął, a Pysia zamknęła oczy. Nad Kolorową Doliną zapadła cisza, a gwiazdy cicho mrugały: dobranoc, pieski, dobranoc.