Bajka o Swince Peppie i Gwiazdce Snu

— Bajka do czytania —

Pewnego wieczoru, gdy słońce już zaszło, a na niebie pojawiły się pierwsze gwiazdy, Peppa i George bawili się jeszcze w ogrodzie. Mama świnka zawołała: „Czas do łóżka, dzieci!” Ale Peppa tupnęła nóżką: „Nie chcemy spać! Chcemy się bawić!”

George pokiwał głową i przytulił swoją pluszową dinozaura. Nagle na niebie zalśniła jedna gwiazdka jaśniej niż inne. Peppa spojrzała w górę i szepnęła: „Ojej, jaka piękna! Może to gwiazdka snu?”

Gwiazdka zaczęła mrugać i powoli zstępować w dół, aż stanęła tuż przed Peppą i George'em. Miała ciepły, złoty blask i delikatny głosik: „Chcecie zobaczyć, gdzie mieszkają sny?”

Peppa ujęła George'a za rączkę, a gwiazdka poprowadziła ich przez trawę do małego pagórka. Tam, pod wielkim dębem, leżały miękkie poduszki z chmur i kołdry z płatków kwiatów.

„Usiądźcie” – powiedziała gwiazdka. „Zamknijcie oczy i pomyślcie o czymś miłym. Sny same przyjdą.” Peppa pomyślała o skakaniu w kałużach, a George o swoim dinozaurze. I rzeczywiście – przed ich oczami pojawiły się kolorowe obrazy.

Po chwili gwiazdka otuliła ich srebrzystym blaskiem i rzekła: „Teraz wróćcie do domu. Wasze łóżeczka czekają. Każdej nocy będę nad wami świecić i przypominać o tej przygodzie.”

Peppa i George wrócili do domu, umyli ząbki i wskoczyli do łóżek. Mama świnka pocałowała ich na dobranoc, a tata świnka zgasił światło. Za oknem migotała ta sama gwiazdka.

Peppa westchnęła cichutko, George przytulił dinozaura, a oboje zapadli w głęboki, spokojny sen. Na niebie tysiące gwiazd śpiewały im kołysankę, a księżyc uśmiechał się łagodnie. Dobranoc, Peppo. Dobranoc, George'u.