Bajka o prostokącie, który chciał być kwadratem

— Bajka do czytania —

W krainie figur geometrycznych, gdzie wszystko było kolorowe i wesołe, mieszkał mały Prostokącik. Miał dwa długie boki i dwa krótkie, a jego ulubionym kolorem był słoneczny żółty.

Prostokącik bardzo lubił bawić się z innymi figurami. Razem z kółkami toczyli się po łące, a z trójkątami budowali wieże. Ale najbardziej podziwiał Kwadracika, który był idealnie równy ze wszystkich stron.

„Jaki ty jesteś doskonały!” – wzdychał Prostokącik. „Wszystkie twoje boki są takie same. Ja jestem za długi z jednej strony, a za krótki z drugiej. Nikt nie chce być taki jak ja.”

Pewnego dnia Kwadracik zaprosił Prostokącika do wspólnej zabawy w chowanego. Prostokącik schował się za dużym krzakiem, ale jego długi bok wystawał. Kwadracik szybko go znalazł.

„Widzisz?” – posmutniał Prostokącik. „Nawet nie umiem się dobrze schować. Jestem niezdarny.” Kwadracik poklepał go po krótkim boku i powiedział: „Ale za to świetnie udajesz mostek! Twoje długie boki są idealne, by po nich przechodzić.”

Wtedy nadleciał wiatr i porwał kolorowe kredki. Wszystkie figury zaczęły biegać i łapać je, ale tylko Prostokącik, dzięki swoim długim bokom, mógł złapać aż trzy kredki naraz!

„Brawo!” – krzyknęły wszystkie figury. „Prostokącik jest najlepszy!” Prostokącik uśmiechnął się szeroko. Zrozumiał, że nie musi być jak inni – jego własne boki są wyjątkowe i potrzebne.

Wieczorem, gdy na niebie pojawiły się pierwsze gwiazdy, Prostokącik położył się spać w swoim żółtym łóżeczku. Czuł się szczęśliwy i dumny. „Dobranoc, świecie” – szepnął i zasnął spokojnie, otulony ciepłem gwiazd.