Bajka o deszczu Kapu, Kapu

— Bajka do czytania —

W małym, niebieskim niebie mieszkała sobie malutka chmurka o imieniu Kapu, Kapu. Była biała jak wata cukrowa i bardzo ciekawska. Każdego dnia patrzyła na ziemię i widziała, jak słońce świeci, ptaki śpiewają, a dzieci się bawią. Ale najbardziej na świecie chciała zobaczyć deszcz.

Pewnego dnia starsza chmura, Pani Nimbus, powiedziała do Kapu, Kapu: "Dziś nadszedł twój czas. Sprawisz, że ziemia znów się uśmiechnie. Wystarczy, że puścisz kropelki w dół." Kapu, Kapu była bardzo przejęta. Zaczęła delikatnie tańczyć, a z jej brzuszka poleciały pierwsze kropelki. Kapi, kapi, kapi...

Kropelki spadały na suchą łąkę. Wtem mały kwiatuszek podniósł główkę i zawołał: "O, deszcz! Dziękuję! Już chciałem pić!" Obok niego stokrotka i mak uśmiechnęły się do siebie. Kapu, Kapu zobaczyła, jak trawa robi się zielona, a sowa chowa się w dziupli przed kroplami.

Nagle zza chmur wyjrzało słońce. Promienie przebiły się przez deszcz i na niebie pojawiła się tęcza. Dzieci na podwórku klasnęły w ręce. "Jaka piękna!" – krzyczały. Kapu, Kapu uśmiechnęła się szeroko. Jej kropelki zrobiły tyle dobrego!

Deszcz przestał padać, a Kapu, Kapu stała się leciutka. "Widzisz?" – powiedziała Pani Nimbus. "Każda kropla jest ważna. Bez deszczu nie ma tęczy, bez deszczu nie ma zieleni. I bez deszczu nie ma radości po burzy."

Kapu, Kapu spojrzała w dół. Zobaczyla, jak mały chłopiec skacze po kałużach, a mama śmieje się obok. Wtedy zrozumiała, że deszcz to nie tylko woda – to uśmiech, to pomoc, to przygoda. I że nawet najmniejsze chmurki mogą sprawić wielką radość.

Zmęczona, ale szczęśliwa Kapu, Kapu odpłynęła na krańce nieba. Gwiazdy zaczęły mrugać do niej, a księżyc kołysał ją do snu. "Dobrej nocy, deszczu" – szepnęły wszystkie krople. Kapu, Kapu zamknęła oczy i zasnęła cichutko, marząc o kolejnym dniu pełnym kropli i uśmiechów.

I tak kończy się bajka o deszczu, który był odważny i dobry. Teraz i ty, maleńki, zamknij oczy, a kap, kap, kap usłyszysz za oknem – to Kapu, Kapu szepcze ci: dobranoc, śpij spokojnie, aż do rana.