Bajka o Szopie Programiście i Gwiazdkach na Dobranoc

— Bajka do czytania —

Mały szop o imieniu Koder mieszkał w przytulnej norce pod starym dębem. Bardzo lubił siadać przed swoim małym komputerem i tworzyć różne rzeczy. Każdego dnia uczył się nowych komend. Miał mały ekran i kolorowe klawisze, które wydawały przyjemne „tik” przy każdym naciśnięciu.

Pewnego wieczoru Koder postanowił, że napisze program, który rysuje gwiazdy na niebie. Zaprogramował, że za każdym razem, gdy naciśnie spację, pojawi się nowa gwiazda. Naciskał spację powoli i z radością – „tik, tik, tik” – a na monitorze pojawiały się iskierki, które leciały w górę i zamieniały w gwiazdy.

Naciskał raz za razem: raz, dwa, trzy, cztery, pięć… i tak dalej, aż niebo nad jego norką było pełne gwiazd. Było ich bardzo dużo – świeciły jasno i mocno. Całe niebo stało się wielką, świetlistą mapą. Koder był dumny ze swojego dzieła, ale gwiazdy raziły w oczy swoim blaskiem.

Wkrótce przyleciała sowa Zosia i powiedziała: „Koderku, twoje gwiazdy są piękne, ale jest ich za dużo. Nie mogę przez nie zasnąć, bo są zbyt jasne.” Jeż Igiełka dodał: „Ja też nie. Schowałem się pod listek, ale i tak nie dają mi spokoju.”

Koder zamyślił się głęboko. Spojrzał na swoich przyjaciół – mieli zmęczone oczy. Chciał, żeby wszyscy byli zadowoleni. Pomyślał, że może jego program nie jest jeszcze doskonały. Usiadł przed komputerem i zaczął go poprawiać.

Zmienił kod tak, żeby zamiast wielu gwiazd pojawiało się tylko pięć. Zaprogramował też, żeby świeciły delikatnie i spokojnie, oraz żeby migały jak mrugnięcia okiem. Kiedy nacisnął spację, na niebie zaświeciło pięć małych, migoczących gwiazdek.

Sowa Zosia zamknęła oczy i uśmiechnęła się: „Teraz jest idealnie. Mogę spokojnie zasnąć.” Jeż Igiełka wyszedł spod listka i przytaknął: „Tak, pięknie i cicho.” Koder był bardzo szczęśliwy, że udało mu się wszystko naprawić.

Pięć gwiazd świeciło nad norką, a wokół zrobiło się cicho i spokojnie. Cisza otuliła las. Koder przeciągnął się, zamknął komputer i położył się spać na swoim miękkim posłaniu. Przez okno widział swoje gwiazdy tańczące na niebie.

Gwiazdki zamrugały do niego na dobranoc. Koder szepnął: „Dobranoc, gwiazdy. Dobranoc, przyjaciele.” Zamknął oczy i pomyślał: „Mój program działa idealnie. Teraz wszyscy są szczęśliwi.” I zasnął spokojnie, z uśmiechem na pyszczku.