Bajka o małym fotografiku

— Bajka do czytania —

W małym domku na skraju łąki mieszkał krecik Franek. Franek bardzo lubił patrzeć na świat, ale nigdy nie mógł go zapamiętać, bo wszystko mijało tak szybko.

Pewnego dnia mama krecika przyniosła do domu małe pudełeczko. To był aparat fotograficzny! Franek zajrzał do niego i zobaczył, że przez okienko widać wszystko, co jest przed nim. Mama powiedziała: To jest aparat, Franku. Możesz nim zrobić zdjęcia i zatrzymać ładne chwile.

Franek wziął aparat i pobiegł na łąkę. Chciał zrobić zdjęcie słoneczka, ale słoneczko świeciło tak mocno, że na zdjęciu wyszła tylko biała plama. Franek zmartwił się, ale spotkał biedronkę, która powiedziała: Nie martw się, Franku, spróbuj zrobić zdjęcie czegoś małego, co lubisz.

Więc Franek zrobił zdjęcie biedronce. Potem zrobił zdjęcie listkowi, który tańczył na wietrze. I zdjęcie kropelce rosy na trawie. Każde zdjęcie było inne i każde Franek oglądał z uśmiechem. Aparat zaczął mu pokazywać, ile piękna jest wokół.

Kiedy wrócił do domu, pokazał mamie swoje zdjęcia. Mama przytuliła go i powiedziała: Widzisz, Franku, nie trzeba dużo, żeby zobaczyć coś wyjątkowego. Ważne, żeby patrzeć sercem, a nie tylko oczami. Franek poczuł się dumny i szczęśliwy.

Od tego dnia Franek codziennie robił zdjęcia. Fotografował śpiące myszki, uśmiechnięte żabki i tańczące motyle. Każde zdjęcie było jak mały skarb, który chował w swoim sercu. I choć wieczorem kładł się spać, wiedział, że te chwile już zawsze będą z nim.

Kiedy zapadł zmrok, Franek położył się w swoim łóżeczku. Obok stał aparat, a na ścianie wisiały zdjęcia pełne kolorów. Franek zamknął oczy i pomyślał o wszystkich miłych chwilach, które udało mu się zatrzymać. Cicho szumiała trawa, a gwiazdy mrugały do niego przez okno.

Dobranoc, mały fotografiku – szepnął wiatr. Franek uśmiechnął się przez sen i zasnął spokojnie, marząc o nowych zdjęciach, które zrobi jutro. Bo najważniejsze są chwile, które sprawiają, że serce bije radośnie.