Bajka o pomarańczowym króliczku

— Bajka do czytania —

Mały króliczek Rufi bardzo lubił biegać po łące. Pewnego dnia zobaczył coś dziwnego: na środku trawy leżała wielka, okrągła rzecz w kolorze, którego jeszcze nie znał – pomarańczowym.

Rufi podszedł bliżej i dotknął jej łapką. Była gładka i twarda. – To dynia – powiedziała mucha Amelka, która akurat przysiadła obok. – Jest pomarańczowa! – zawołał zachwycony króliczek.

Rufi pobiegł do ogródka swojej mamy. Tam zobaczył długie, chrupiące marchewki. One też były pomarańczowe! – Marchewki są pyszne i zdrowe – mruczał, gryząc jedną z radością.

Potem spojrzał w niebo. Słońce chyliło się ku zachodowi i malowało chmury na złoto i pomarańcz. – Ojej, niebo też potrafi być pomarańczowe – szepnął Rufi, siadając na pagórku.

Na polu znalazł jeszcze pomarańczę, która spadła z drzewa. Była okrągła i pachniała słodko. – To owoc, który ma ten sam kolor co dynia i marchewka – powiedział zaskoczony.

Wieczorem Rufi wrócił do norki. Mama zapytała, co robił. – Szukałem wszystkiego, co pomarańczowe! – odpowiedział. – Znalazłem dynię, marchewki, chmury i pomarańczę. – I co jeszcze? – spytała mama.

Rufi pomyślał chwilę. – I moją ulubioną piłkę! Też jest pomarańczowa. – Wszystkie te rzeczy mają coś wspólnego – uśmiechnęła się mama. – Jaki to piękny, ciepły kolor.

Zmęczony króliczek przytulił się do mamy i zamknął oczy. – Dobranoc, mamo – szepnął. – Śnij o pomarańczowych przygodach – odpowiedziała cicho mama. W nocy nad łąką świeciły gwiazdy, a Rufi spał spokojnie.