Bajka o małym Pikachu i tęczowym kamieniu

— Bajka do czytania —

W małym, zielonym lesie, gdzie rosły słodkie jagody i świeciło ciepłe słońce, mieszkał mały Pikachu o imieniu Pyś. Pyś był bardzo ciekawski i uwielbiał biegać po łąkach, ale najbardziej na świecie chciał znaleźć coś wyjątkowego – tęczowy kamień, który według starszych Pokemonów spełniał marzenia.

Pewnego dnia Pyś usłyszał od mądrego Bulbasaura, że tęczowy kamień leży na szczycie Wzgórza Szeptów. „Muszę go zdobyć!” – pomyślał Pyś i bez zastanowienia pobiegł w stronę wzgórza. Po drodze spotkał małego Squirtle, który płakał pod krzakiem, bo zgubił swoją ulubioną muszelkę.

„Pomóż mi, Pysiu” – poprosił Squirtle. Ale Pyś był zbyt zajęty myśleniem o kamieniu. „Przepraszam, muszę iść!” – odpowiedział i pobiegł dalej. Wkrótce natknął się na smutnego Charmandera, który nie mógł rozniecić ogniska, żeby upiec jabłko. „Czy pomożesz?” – zapytał. Lecz Pyś znów odmówił.

Im bliżej był szczytu, tym bardziej czuł, że coś jest nie tak. Jego ogon, który zwykle świecił radośnie, przygasł. Kiedy w końcu dotarł na górę, zobaczył lśniący, kolorowy kamień. Ale gdy go dotknął, kamień nie zaiskrzył – pozostał zimny i nieruchomy.

Pyś usiadł zmęczony i smutny. Wtedy usłyszał cichy głos: „Tęczowy kamień nie działa dla tych, którzy zapominają o innych”. To była starsza Jigglypuff, która siedziała pod drzewem. „Prawdziwe marzenia spełniają się, gdy pomagamy przyjaciołom” – dodała z uśmiechem.

Pyś zrozumiał swój błąd. Szybko zbiegł ze wzgórza, odnalazł Squirtle’a i pomógł mu znaleźć muszelkę pod dużym liściem. Potem pobiegł do Charmandera i potarł suchą gałązkę o kamień, aż pojawił się mały płomyk. Oba Pokemony uśmiechnęły się do niego.

Kiedy Pyś wrócił do domu, jego ogon znów świecił jasno jak słońce. Położył się na miękkiej trawie, a wokół niego zebrały się wszystkie Pokemony. Pyś zamknął oczy, słysząc szum liści i ciche „dobranoc” od przyjaciół. Nad lasem pojawiły się pierwsze gwiazdy.

Pyś wiedział, że nie potrzebuje tęczowego kamienia, by być szczęśliwym. Wystarczyło mieć przyjaciół i pomagać im każdego dnia. I tak, z uśmiechem na pyszczku, zasnął spokojnie, a gwiazdy świeciły mu do snu.