Bajka o plastelinie dla 3-latka

— Bajka do czytania —

W małym lesie, gdzie mech pachnie żywicą, mieszkał jeż Igiełka. Każdego wieczoru, zanim zasnął, wyciągał swój ulubiony skarb – pudełko pełne kolorowej plasteliny.

Dziś postanowił ulepić grzybek. – Będzie czerwony w białe kropki – mruczał, tocząc kuleczki między łapkami. Plastelina pachniała słodko i miękko uginała się pod palcami.

Igiełka ulepił nóżkę, potem kapelusz, a na koniec małe kropki. Grzybek był prześliczny. – Jeszcze coś! – pisnął jeż i zabrał się za lepienie liścia. Zielona plastelina posłusznie zmieniała kształt.

Kiedy liść był gotowy, Igiełka położył go obok grzybka. Ale gdy odwrócił się po kolejny kawałek, oba kształty zrobiły się dziwnie miękkie i zaczęły się łączyć. – Ojej, grzybek zapomniał, jak wyglądał! – zaśmiał się jeż.

Nie zmartwił się jednak. – To nic, przecież mogę zrobić go od nowa. Albo jeszcze coś innego! – Ulepił więc jabłko, potem małą gwiazdkę, a na końcu jeżyka bez kolców. Każdy nowy przedmiot był inny i każdy mu się podobał.

Nagle zobaczył, że resztki plasteliny same ułożyły się w kolorowy wąż. – Plastelina lubi się zmieniać – szepnął Igiełka. – I to dobrze, bo dzięki temu zawsze można wymyślić coś nowego.

Zwinął wszystkie kawałki w wielką kulę, położył ją na liściu paproci i zmrużył oczy. Plastelinowa kula błyszczała w ostatnich promieniach słońca. Igiełka ziewnął, przytulił się do miękkiego mchu i szepnął: – Dobranoc, małe kształty. I już spał spokojnie.