Bajka o piosenkarzu Ptaszku Pimpusiu

— Bajka do czytania —

W małym gniazdku na wysokim drzewie mieszkał Ptaszek Pimpuś. Był wesoły i uwielbiał śpiewać. Każdego dnia od rana do wieczora rozbrzmiewała jego piosenka.

Pimpuś śpiewał tak głośno, że wszystkie liście drżały z radości. Ale kiedy zapadał wieczór, on wciąż śpiewał. Słońce już spało, a on nie mógł przestać.

Pewnej nocy księżyc zmarszczył swoje srebrne czoło. – Pimpusiu, twoja piosenka jest piękna, ale tak głośna! Proszę, zaśpiewaj coś cichutkiego, bo nie mogę zasnąć.

Pimpuś zdziwił się. – Przecież śpiewanie ma być głośne i radosne! – A księżyc odpowiedział: – Są różne piosenki. Na dobranoc trzeba śpiewać cichutko, jak szept wiatru.

Pimpuś pomyślał i spróbował. Zamknął oczy i zaśpiewał najciszej jak umiał: „Cichutko, cichutko, już gwiazdy migoczą, zamknij oczka, już czas na sen.”

I wtedy stało się coś niezwykłego. Wszystkie zwierzęta w lesie zaczęły ziewać. Nawet mała wiewiórka, która nigdy nie spała w nocy, przytuliła się do mamy.

Księżyc uśmiechnął się promiennie. – Dziękuję, Pimpusiu. Twoja cicha piosenka jest najpiękniejsza na dobranoc. – I powoli zamknął swoje oko, a gwiazdy zaczęły mrugać.

Pimpuś też poczuł senność. Usiadł w gniazdku, otulił się piórkami i mruknął: – Dobranoc, księżycu. Dobranoc, gwiazdy. – I zasnął spokojnie, a jego ostatnia nutka cichutko odpłynęła w noc.