Pan Bąbel i tęczowe bańki

— Bajka do czytania —

W małym, kolorowym laboratorium mieszkał pan Bąbel – naukowiec, który kochał robić bańki mydlane. Na jego stole stały buteleczki z mydłem, wodą i tajemniczymi proszkami, a na podłodze leżał miękki dywan.

Pewnego dnia pan Bąbel zaprosił do laboratorium swojego przyjaciela, misia Zdzisia. Miś usiadł na dywanie i patrzył, jak naukowiec zanurza kółko w mydlanej wodzie i dmucha. Bąbelki fruwały w powietrzu, lśniąc w świetle.

– Dlaczego bańki są takie przezroczyste? – zapytał Zdziś. – Czy mogą być kolorowe? – dodał z ciekawością. Pan Bąbel uśmiechnął się i postanowił to sprawdzić.

Najpierw wlał do wody odrobinę czerwonej farby. Bańka się zrobiła różowa, ale zaraz pękła. Potem dodał żółtej – bańka błysnęła i zniknęła. Miś westchnął.

– Nie martw się – powiedział naukowiec. – Spróbujmy inaczej. Zmieszał mydło z kroplą niebieskiego barwnika i powoli dmuchnął. Bańka urosła, mieniła się błękitem, a potem… pojawiły się na niej delikatne tęczowe pasemka.

– Udało się! – zawołał Zdziś. Pan Bąbel i miś zaczęli puszczać całe stada kolorowych baniek. Leciutko tańczyły w powietrzu, a potem cichutko pękały, zostawiając na nosie misia malutkie krople.

Gdy zmierzch otulił laboratorium, pan Bąbel otworzył okno. Ostatnie bańki wypłynęły w niebo i pomieszały się z gwiazdami. Miś Zdziś ziewnął, poczochrał futerko i przytulił się do naukowca.

Pan Bąbel pogłaskał Zdzisia po głowie i szepnął: – Dobranoc, mały odkrywco. W nocy też możesz śnić o kolorowych bańkach. Zgasili światło i zapadła cisza, tylko nad dachem iskrzyły się miliardy gwiazd.