Pączek Franek i nocna przygoda

— Bajka do czytania —

W małej cukierni, gdzie pachniało wanilią i czekoladą, mieszkał sobie mały pączek o imieniu Franek. Był okrągły, puszysty i cały pokryty lukrem. Bardzo lubił patrzeć przez okno na gwiazdy.

Pewnej nocy, gdy wszystkie inne pączki spały, Franek usłyszał cichutki szept. To mąka w worku mówiła: 'Franku, chodź z nami! Pokażemy ci coś magicznego.' Pączek bardzo się ucieszył i ostrożnie wytoczył się z półki.

W kuchni było ciemno, ale księżyc świecił przez okno. Franek spotkał jajka, które tańczyły na blacie. 'Jesteśmy ważne, bo bez nas nie byłoby ciasta!' – powiedziały. Potem cukier posypał się jak śnieg i zaśpiewał: 'Ja daję słodkość!'. A mleko w dzbanku bulgotało wesoło: 'Ja sprawiam, że wszystko jest delikatne'.

Franek słuchał z zachwytem. Nagle zobaczył mąkę, która wirowała w powietrzu. 'Beze mnie nie byłoby puszystości' – szepnęła. Pączek poczuł, jak bardzo wszyscy są potrzebni, by powstał taki pyszny wypiek jak on – pączek z lukrem, który uwielbiają dzieci.

Wtedy z kąta dobiegł głos: 'A ty, Franku, jesteś najważniejszy – łączysz nas wszystkich w sobie'. To mówił drożdżowy zaczyn, który pachniał ciepłem. Franek uśmiechnął się szeroko, bo zrozumiał, że każdy składnik ma swoją rolę, ale to on jest gotowym, wspaniałym dziełem.

Przyjaciele delikatnie zaprowadzili Franka z powrotem na jego półkę, obok innych pączków. 'Czas spać' – szepnęła mąka. Pączek położył się wygodnie i zamknął rodzynkowe oczy. Czuł się szczęśliwy i ważny.

Nad cukiernią rozbłysły gwiazdy, a księżyc kołysał się jak na huśtawce. Franek westchnął cichutko i zasnął. Dobranoc, mały pączku, śpij słodko.