Bajka o Opel Astra, która chciała być gwiazdą

— Bajka do czytania —

Mała Opel Astra stała w garażu i patrzyła przez okno na rozgwieżdżone niebo. "Och, jak pięknie świecą te gwiazdy!" – westchnęła. "Ja też chciałabym być taka błyszcząca i wyjątkowa."

Każdej nocy Opel Astra wyglądała przez szybę i podziwiała migoczące punkciki. "Gwiazdy są takie dalekie i wspaniałe, a ja tylko stoję tutaj w ciemnym garażu" – mówiła smutno. Jej reflektory świeciły słabo, a karoseria była szara.

Pewnego dnia postanowiła wyruszyć w podróż. "Może gdzieś indziej uda mi się znaleźć swój blask" – pomyślała. Wyjechała na pola, gdzie wiatr tańczył z trawami. Było cicho i spokojnie.

Na polanie stał wielki wiatrak. Kręcił się powoli i uśmiechał przyjaźnie. "Dokąd tak pędzisz, mała Astro?" – zapytał skrzypiącym głosem. Opel Astra opowiedziała mu o swoim marzeniu.

Wiatrak pokiwał łopatami. "Każdy z nas ma swój własny blask, niebo nie jest zarezerwowane tylko dla gwiazd. Spójrz na swoje reflektory – one też świecą w ciemności." Opel Astra spojrzała na ziemię i zobaczyła swój odblask w kałuży.

Rzeczywiście, jej światło odbijało się w wodzie jak małe srebrne iskierki. "Jestem taka szczęśliwa!" – zawołała. Od tej chwili, gdy nadchodził wieczór, włączała światła i rozświetlała drogę wszystkim wokół.

Ludzie mówili: "Jaka piękna gwiazda na drodze!" A wiatrak kręcił się radośnie, mrużąc do niej okno. Opel Astra zrozumiała, że nie trzeba być na niebie, by świecić – wystarczy pomagać innym i być sobą.

Zmęczona, ale uśmiechnięta, wróciła do garażu. Zamrugała reflektorami na dobranoc, a z nieba mrugnęła do niej prawdziwa gwiazda. Cicho zasnęła, wiedząc, że i ona jest wyjątkowa. Dobranoc, mała Astro.