Bajka o ogórku, który chciał być słodki

— Bajka do czytania —

W małym ogródku, wśród zielonych liści, mieszkał sobie Ogórek. Był długi, zielony i chrupiący, ale wcale nie był z tego zadowolony.

Każdego ranka Ogórek spoglądał na krzaczek truskawek. Truskawki były czerwone, słodkie i pachnące. „Ach, jakbym chciał być taki jak one!” – wzdychał Ogórek.

Pewnego dnia postanowił, że spróbuje stać się słodki. Wziął głęboki oddech i zamknął oczy. „Może jak pomyślę o cukrze, to zrobię się słodki?” – pomyślał. Ale nic się nie stało.

Ogórek poszedł do Mądrej Dyni, która rosła na końcu grządki. „Dynio, jak mogę stać się słodki?” – zapytał. Dynia uśmiechnęła się ciepło. „Jesteś wspaniały taki, jaki jesteś. Jesteś chrupiący i orzeźwiający – to twoja siła.”

Ogórek nie był przekonany. Pobiegł do Słońca. „Słoneczko, spraw, żebym był słodki!” – zawołał. Słońce pogłaskało go promieniami. „Jesteś doskonały, Ogórku. Dajesz radość swoją chrupkością.”

Wieczorem do ogródka przyszła mama z małą Zosią. Zosia zerwała Ogórka i ugryzła go z chrupiącym dźwiękiem. „Mniam, jaki pyszny ogóreczek!” – powiedziała z uśmiechem. Ogórek poczuł dumę.

Zrozumiał, że nie musi być słodki, by być lubianym. Jego chrupkość i orzeźwienie były wyjątkowe. Od tej pory Ogórek cieszył się, że jest sobą.

Gdy zapadł zmrok, Ogórek ułożył się wygodnie wśród liści. Nad ogródkiem pojawiły się pierwsze gwiazdy. „Dobranoc, Ogórku” – szepnął wiatr. Ogórek zamknął oczy i zasnął spokojnie, marząc o chrupiących przygodach.