Bajka o naleśnikach

— Bajka do czytania —

Pewnego wieczoru, kiedy za oknem zapadał zmrok, mały Olek wszedł do kuchni. Mama właśnie przygotowywała ciasto na naleśniki. Pachniało mlekiem i jajkami.

Olek przyglądał się, jak mama miesza ciasto drewnianą łyżką. – Mamo, a naleśniki będą skakać? – zapytał z uśmiechem. Mama zaśmiała się cicho i powiedziała: – Zobaczysz sam, jak tylko wleję ciasto na patelnię.

Gdy pierwszy naleśnik wylądował na rozgrzanej patelni, zaczął unosić się i opadać. – Ojej, naprawdę tańczy! – krzyknął Olek. Naleśnik podskakiwał wesoło, a mama przewróciła go na drugą stronę. Był złocisty i pachnący.

Kolejne naleśniki też tańczyły. Jeden zakręcił się w kółko, drugi zrobił fikołka. Olek klaskał w dłonie i śmiał się głośno. – To najlepsze naleśniki na świecie! – zawołał.

Mama ułożyła stosik naleśników na talerzu. Potem posmarowała je dżemem truskawkowym i dodała kleks śmietany. Olek usiadł przy stole i wziął pierwszego naleśnika. Był miękki i słodki.

Nagle Olek spojrzał na swojego pluszowego misia, który siedział na krześle obok. – Misio też chce naleśnika – powiedział i oderwał mały kawałek. Położył go przed misiem. – Smacznego, przyjacielu.

Po kolacji Olek pomógł mamie posprzątać talerze. Potem umył zęby i założył piżamę w gwiazdki. Mama przytuliła go i powiedziała: – Czas spać, mój mały kucharzu.

Olek położył się do łóżka. Za oknem świeciły gwiazdy, a księżyc uśmiechał się srebrnym blaskiem. Olek zamknął oczy i szepnął: – Dobranoc, naleśniki. Dobranoc, misiu. I zasnął spokojnie, marząc o tańczących naleśnikach.