Bajka o Iskierce i Tęczowej Łące

— Bajka do czytania —

Na Tęczowej Łące, gdzie trawa pachniała wanilią, a chmurki były miękkie jak poduszki, mieszkał mały kucyk o imieniu Iskierka.

Iskierka miała różową grzywę, która mieniła się w słońcu jak cukierki, i ogon w kolorze fiołków. Codziennie biegała po łące i szukała przygód. Ale najbardziej lubiła, gdy jej przyjaciele się uśmiechali.

Pewnego dnia Iskierka zobaczyła, że mały ptaszek Pippo ma zmartwioną minkę. „Dlaczego jesteś smutny?” – zapytała grzecznie. „Zgubiłem swoją ulubioną piórko, które lśniło w słońcu” – odpowiedział ptaszek.

Iskierka postanowiła pomóc. Pobiegła na łąkę, zajrzała pod krzaki malin i za kamienie pokryte mchem. Szukała wszędzie, aż w końcu znalazła piórko – leżało obok stawu, w którym pływały złote rybki.

Pippo ucieszył się tak bardzo, że zaśpiewał wesołą piosenkę. Iskierka poczuła w serduszku ciepło. „Pomaganie jest fajne!” – pomyślała i postanowiła, że każdego dnia zrobi komuś coś miłego.

Następnego dnia pomogła myszce Marysi ułożyć kamyki w kolorowy wzór, a potem pokazała żabce Zosi, jak skakać przez kałuże. Każdy, kogo spotkała, dostawał od niej uśmiech albo pomocną łapkę.

Kiedy słońce zaczęło zachodzić, a niebo zrobiło się pomarańczowe jak pomarańcza, Iskierka wróciła do swojego domku z piernika. Była zmęczona, ale bardzo szczęśliwa.

Położyła się na miękkiej poduszce, zamknęła oczka i pomyślała o wszystkich przyjaciołach. „Dobranoc, Tęczowa Łąko” – szepnęła, a gwiazdki na niebie zaczęły mrugać do niej. I tak zasnęła spokojnie, wiedząc, że jutro znów będzie pomagać.