Jak króliczka Zuzia nauczyła się mrugać

— Bajka do czytania —

Zuzia to mała króliczka, która uwielbia bawić się w ogrodzie. Biegała za motylami, skakała na łące i zbierała kwiatki. Cały dzień była w ruchu i nie chciała przestać.

Kiedy mama zawołała ją na obiad, Zuzia kręciła głową. „Jeszcze chwileczkę!” – wołała i biegała dalej. Bawiła się tak długo, że jej oczy zaczęły być zmęczone.

Zuzia przecierała oczka łapkami, ale wcale nie chciało jej się mrugać. „Po co mrugać?” – myślała. „Przecież chcę wszystko widzieć!”.

Wtedy przyleciała sowa Hania, przyjaciółka Zuzi. Usiadła na gałęzi i powiedziała: „Zuziu, twoje oczy potrzebują odpoczynku. Mrugaj, bo mruganie to jak mała drzemka dla oczu.”

Zuzia zdziwiła się: „Drzemka dla oczu?”. Sowa Hania kiwnęła głową. „Tak, kiedy mrugasz, twoje oczy nabierają sił i widzą jeszcze lepiej.”

Zuzia postanowiła spróbować. Zamknęła i otworzyła oczka raz, potem drugi. Poczuła, jak oczy stają się przyjemnie wilgotne i wypoczęte. „Działa!” – ucieszyła się.

Od tego dnia Zuzia pamiętała o mruganiu. Gdy bawiła się, co chwilę mrugała. Jej oczy były zdrowe i radosne, a zabawa trwała dłużej bez zmęczenia.

Wieczorem, gdy mama kładła Zuzię do łóżka, króliczka wyglądała przez okno. Na niebie błyszczały gwiazdy. Mrugały do Zuzi, a ona mrugała do nich.

I tak, przy cichym mruganiu gwiazd, Zuzia zamknęła oczy. Czuła się spokojna i szczęśliwa. Wkrótce zasnęła, a jej oddech stał się równy i cichy.