Bajka o calowaniu małej Sówki

— Bajka do czytania —

W lesie na skraju polany mieszkała mała Sówka o imieniu Pola. Każdego wieczoru, gdy księżyc wschodził, mama Sowa przytulała Polę i mówiła: „Czas na buziaka na dobranoc”. Ale Pola za każdym razem chowała główkę pod skrzydło – nie chciała całować.

Pewnego razu Pola zapytała mamę: „Mamusiu, po co te całusy? Czy one są naprawdę potrzebne?”. Mama uśmiechnęła się i odpowiedziała: „Zaraz ci pokażę, jakie są magiczne”. Zaprowadziła Polę na polanę, gdzie rosły dzikie kwiaty. „Pocałuj delikatnie ten kwiatek” – powiedziała. Pola dotknęła noskiem płatka, a kwiat nagle rozchylił się i zaczął pachnieć jeszcze słodziej.

„Widzisz? Całusy sprawiają, że wokół robi się cieplej i piękniej” – szepnęła mama. Potem podeszły do małego strumyka. Mama pokazała Poli, jak całusem można zamienić kroplę wody w małe kółeczka. Pola była zachwycona – nigdy nie myślała, że całowanie może być takie przyjemne.

Nazajutrz Pola spotkała wiewiórkę, która smutno siedziała na gałęzi. „Co ci jest?” – zapytała Sówka. „Zgubiłam orzeszek, a tak mi go brakowało” – odpowiedziała wiewiórka. Pola pomyślała chwilę, a potem cichutko musnęła wiewiórkę dziobkiem w policzek. „To na pocieszenie” – powiedziała. Wiewiórka uśmiechnęła się szeroko i zapomniała o smutku.

Wieczorem mama zapytała Polę: „Jak minął dzień?”. Pola opowiedziała o kwiatach, o strumyku i o wiewiórce. Mama przytuliła ją mocno: „Widzisz, córeczko, każdy całus to maleńki promyk miłości. Możesz go podarować każdemu, kogo lubisz”. Pola już nie chowała główki – sama wyciągnęła szyję i dała mamie całusa w piórka.

Od tej pory Pola całowała na dobranoc nie tylko mamę, ale też pluszowego Misia, a nawet swoją poduszkę. Czuła, jak ciepło rozchodzi się po całym brzuszku. Zrozumiała, że całowanie to nie wstyd, tylko najpiękniejszy sekret miłości.

Nastała kolejna noc. Gwiazdy błyszczały na niebie jak maleńkie całusy od nieba. Pola wtuliła się w mamine skrzydło, zamknęła oczy i szepnęła: „Dobranoc, mamusiu”. Mama złożyła na jej czole delikatny pocałunek i powiedziała: „Śpij słodko, moja mała Sówko. Całusy są z tobą zawsze, nawet we śnie”. I tak Pola zasnęła spokojnie, otulona miłością całego lasu.