Grzmot i mały przyjaciel

— Bajka do czytania —

W małym miasteczku Wyścigowo, gdzie wszystkie pojazdy ścigały się od rana do wieczora, mieszkał największy i najsilniejszy monster truck – Grzmot. Miał ogromne koła i silnik, który burczał jak niedźwiedź. Każdego dnia marzył tylko o jednym: o wygranej w Wielkim Wyścigu.

Grzmot trenował bez przerwy. Pokonywał góry opon, skakał przez rzeki błota i pędził tak szybko, że ziemia drżała pod jego kołami. Wszyscy podziwiali jego siłę, ale nikt tak naprawdę nie znał jego serca. Grzmot myślał tylko o trofeum i o tym, by być najlepszym.

Pewnego dnia, podczas porannego treningu, usłyszał cichutki płacz. To był mały, zielony traktor o imieniu Kłosek, który utknął w głębokim błocie po ulewie. Jego kółka kręciły się bezradnie. – Pomóż mi, proszę! – zawołał Kłosek, ocierając łzę silnikiem.

Grzmot zatrzymał się. Miał przed sobą ważny trening przed wyścigiem. – Nie mam czasu, muszę ćwiczyć – burknął i już chciał odjechać. Ale spojrzał na mały traktor i zobaczył, jak bardzo jest smutny. Coś w środku Grzmota zaczęło się zmieniać.

– Dobrze, pomogę ci – powiedział w końcu. Podjechał blisko, wbił swoje wielkie koła w błoto i z całej siły pchnął Kłoska. Błoto chlapało na wszystkie strony, ale Grzmot nie przestawał. Po chwili mały traktor wyskoczył na suchą drogę.

– Dziękuję! Jesteś naprawdę wielki! – cieszył się Kłosek. Grzmot uśmiechnął się szeroko. Nigdy wcześniej nie czuł takiego ciepła w swoim silniku. Zapomniał o treningu i spędził resztę dnia, pomagając innym: wyciągał małe autka z rowów, ciągnął przyczepy pełne siana i bawił się z Kłoskiem w berka na polu.

Następnego dnia odbył się Wielki Wyścig. Grzmot wystartował, ale na trasie zobaczył, że Kłosek znów utknął na poboczu. Zatrzymał się, by mu pomóc, i przez to zajął trzecie miejsce. Kiedy wrócił do mety, zdobył nie puchar, ale coś cenniejszego – przyjaciół. Wszyscy oklaskiwali go za jego dobre serce.

Wieczorem, gdy gwiazdy zapaliły się nad Wyścigowem, Grzmot cicho odpoczywał w swoim garażu. Obok stał Kłosek, oparty o jego wielką oponę. – Dziękuję, że byłeś prawdziwym przyjacielem – szepnął traktor. Grzmot zamknął reflektory i zasnął spokojnie, wiedząc, że najważniejsze nie jest bycie pierwszym, ale bycie dobrym.