Bajka o mleku, co chciało być deserem

— Bajka do czytania —

W małym, białym kubeczku mieszkała sobie Mleczka. Była biała jak chmurka i ciepła jak uścisk mamy. Ale Mleczka nie była szczęśliwa. Codziennie patrzyła, jak inne napoje i potrawy zamieniają się w coś pysznego.

Sok pomarańczowy stawał się lodami, a kakao – słodkim deserem. Mleczka wzdychała: „Ja też chcę być deserem! Chcę, żeby dzieci mnie lubiły za słodki smak, a nie za to, że jestem zdrowa!”

Pewnego wieczoru do kuchni weszła Zosia z mamą. Mama nalała Mleczki do miseczki, a Zosia skrzywiła noska. „Mleko? Ale ja chcę deser!” – powiedziała z marudną miną.

Mleczka poczuła się bardzo smutno. Ale wtedy mama uśmiechnęła się tajemniczo. Przyniosła pudełeczko z płatkami owsianymi i wsypała je do miseczki. „A co powiesz na pyszny deser z mlekiem?” – zapytała.

Zosia spojrzała. Mleczka otuliła płatki swoją białą, mięciutką kołderką. Płatki zrobiły się chrupiąco-słodkie, a mleko nabrało smaku wanilii. „Mniam! To najlepszy deser na świecie!” – zawołała Zosia.

Mleczka poczuła ciepło w środku. Zrozumiała, że nie musi być słodka, by być wyjątkowa. Jej zadaniem było sprawiać, że inne smaki stają się jeszcze lepsze. Była jak przyjaciółka, która pomaga innym błyszczeć.

Po kolacji Zosia wypiła ostatni łyk Mleczki i powiedziała: „Dziękuję, Mleczko, za ten pyszny deser!”. Mleczka uśmiechnęła się w swojej miseczce, czując, że jest kochana taka, jaka jest.

Zmęczona Zosia przytuliła się do mamy. Mleczka unosiła się w miseczce miękko i cicho, jak senne chmurki. W całej kuchni zapanowała cisza, a przez okno zaglądały pierwsze gwiazdy. Dobranoc, Mleczko. Dobranoc, Zosiu.