Bajka o małych misiach i gwiazdkowym miodku

— Bajka do czytania —

W małym, przytulnym gawrze pod wielkim dębem mieszkały trzy małe misie: Miś Kudłatek, Miś Łasuch i Miś Śpioszek. Każdy z nich miał coś, co lubił najbardziej na świecie.

Kudłatek uwielbiał tarzać się w mchu i zbierać kolorowe liście. Łasuch najbardziej lubił zaglądać do dziupli pszczół, ale tylko wtedy, gdy pszczoły spały. A Śpioszek? On najbardziej lubił patrzeć w niebo i liczyć gwiazdy, zanim zamknął oczy.

Pewnego wieczoru, gdy słońce chowało się za lasem, Łasuch przyszedł do gawry z wielkim, błyszczącym garnuszkiem. – Patrzcie! – pisnął radośnie. – Znalazłem gwiazdkowy miodek! Pszczoły zostawiły go na księżycowej polanie!

Misek zapachniał słodko po całym gawrze. Kudłatek podbiegł i chciał zanurzyć łapkę, ale Łasuch powiedział: – To tylko dla mnie! Sam znalazłem! – i schował garnuszek za plecami.

Kudłatek posmutniał i usiadł w kąciku. Śpioszek westchnął i popatrzył na gwiazdy. – Łasuchu – powiedział cicho – gwiazdkowy miodek jest wyjątkowy, bo smakuje najlepiej, gdy dzieli się go z przyjaciółmi. Tak mówią gwiazdy.

Łasuch pomyślał chwilę, popatrzył na smutne oczy Kudłatka i na błyszczące gwiazdy za oknem. – Może macie rację – mruknął i postawił garnuszek na środku gawry. – Spróbujmy razem.

Więc trzy małe misie usiadły w kółeczku, maczały łapki w miodku i oblizywały się z uśmiechem. Miodek był naprawdę pyszny – słodszy niż wszystkie gwiazdy na niebie. A gdy garnuszek był pusty, wszystkie misie poczuły się ciepło i bezpiecznie.

Kudłatek zwinął się w kłębek, Łasuch przytulił do siebie garnuszek, a Śpioszek policzył ostatnie gwiazdki. – Dobranoc, misie – szepnął wiatr. I w gawrze zapanowała cisza, taka spokojna jak sen małego misia.