Masażyk dla Jeżyka

— Bajka do czytania —

Mały Jeżyk Tofik skakał po łące, zbierał jagody i gonił motyle. Cały dzień był taki aktywny!

Kiedy słońce zaczęło chować się za las, mama jeżyca zawołała: "Tofiku, czas wracać do norki". Ale Tofik wcale nie był zmęczony. Kręcił się, wiercił i robił fikołki na liściach.

"Mój mały jeżyku, twoje kolce są takie najeżone!" – powiedziała mama i uśmiechnęła się. "Chodź, zrobimy coś, co cię wyciszy." Tofik z ciekawością położył się na brzuszku na miękkim mchu.

Mama zaczęła delikatnie przesuwać dłonią po jego pleckach. Najpierw zataczała kółka – małe jak listki, potem większe jak kamienie. "To masażyk dla jeżyka" – szepnęła. Tofik poczuł przyjemne ciepło.

Potem mama rysowała palcami linie wzdłuż kręgosłupa – od szyjki aż po ogonek. "Czy to jak płynąca rzeka?" – zapytał Tofik. "Tak" – odrzekła mama – "łagodna i spokojna."

Tofik westchnął i jego kolce stopniowo opadały. Mama masowała dalej – leciutko oklepywała plecki, jak krople deszczu na liściach. "Czujesz?" – spytała. "To miłe" – szepnął Tofik i zamknął oczy.

Kiedy skończyła, Tofik był senny i odprężony. Jego oddech stał się równy i głęboki. Mama przykryła go miękkim liściem paproci i pogłaskała po główce.

Nad norką rozbłysły pierwsze gwiazdy. Tofik mruczał cicho, a wokół panowała taka cisza, że słychać było tylko szelest traw. "Dobranoc, mój mały jeżyku" – wyszeptała mama. I Tofik zapadł w słodki sen.