Bajka o małym piesku, który zgubił swoją piłkę

— Bajka do czytania —

Mały piesek Kropka mieszkał w niebieskim budzie i uwielbiał bawić się swoją czerwoną piłką. Pewnego dnia, gdy podskakiwał wesoło na łące, piłka potoczyła się daleko, daleko – aż za krzak.

Kropka próbował sam doskoczyć do piłki, ale jego małe łapki nie mogły jej dosięgnąć. Smutno opuścił uszy i usiadł na trawie. – Hmm, co teraz zrobić? – zastanawiał się.

Wtedy zobaczył wiewiórkę Zuzię, która skakała po gałęziach. – Zuziu, pomożesz mi? – zapytał Kropka. – Moja piłka utknęła za krzakiem. Zuzia chętnie zgodziła się pomóc.

Razem podeszli do krzaka. Zuzia wskoczyła na gałązkę i delikatnie wypchnęła piłkę łapkami. Piłka potoczyła się prosto do Kropki! – Udało się! – ucieszył się mały piesek i podziękował wiewiórce.

Od tego dnia Kropka wiedział, że zawsze może poprosić o pomoc przyjaciół. Nawet jeśli coś jest trudne, razem można znaleźć sposób. Zuzia i Kropka stali się najlepszymi przyjaciółmi na łące.

Kiedy słońce schowało się za chmurkę, Kropka zwinął się w swoim budzie. – Dobranoc, Zuziu – szepnął. – Dobranoc, Kropko – odpowiedziała wiewiórka z gałęzi. I oboje zamknęli oczy.

Na niebie pojawiły się pierwsze gwiazdki. Kropka myślał o swojej piłce, o przygodzie i o tym, jak miło mieć przyjaciela. Powoli zasypiał, a jego ogonek delikatnie się poruszał.

– Śpij dobrze, mały piesku – powiedział wiatr, kołysząc trawę. – Jutro znów będziesz się bawić swoją piłką. Kropka uśmiechnął się przez sen i zapadł w słodki, spokojny sen.