Bajka o małym malarzu i tęczowym pędzelku

— Bajka do czytania —

W małym miasteczku, gdzie domki były kolorowe jak cukierki, mieszkał mały malarz o imieniu Tadek. Tadek miał pędzel, który był wyjątkowy – jego włosie mieniło się wszystkimi kolorami tęczy.

Tadek uwielbiał malować. Każdego ranka siadał na swoim małym stołeczku przed sztalugą i mieszał farby. Miał czerwony jak truskawka, niebieski jak niebo i żółty jak słońce. Ale najbardziej lubił kolor zielony, bo przypominał mu trawę, po której biegał.

Pewnego dnia Tadek postanowił namalować najpiękniejszy obraz świata. Wziął swój tęczowy pędzel i zaczął malować. Najpierw namalował wielkie, złote słońce, potem błękitne chmury, a na końcu zieloną łąkę.

Kiedy skończył, spojrzał na obraz i zmarszczył nos. Coś było nie tak. Słońce było za duże, chmury za małe, a łąka wyglądała jak zielona plama. Tadek westchnął i odłożył pędzel.

Wtedy do pokoju weszła mama. Popatrzyła na obraz i uśmiechnęła się. 'Tadku, to najpiękniejszy obraz, jaki widziałam' – powiedziała. 'Dlaczego?' – zapytał zdziwiony Tadek. 'Bo widać w nim twoje serce' – odpowiedziała mama.

Tadek spojrzał na obraz jeszcze raz. I nagle zobaczył, że słońce jest uśmiechnięte, chmury są puszyste jak wata, a łąka pełna jest małych, żółtych kropelek – to były kwiatki, które chciał namalować, ale zapomniał.

Od tego dnia Tadek malował już zawsze z radością. Nie martwił się, czy coś jest idealne. Ważne, że każdy jego obraz opowiadał jakąś historię – o przygodzie, o uśmiechu, o miłości.

A kiedy zapadał wieczór, Tadek odkładał pędzel, zamykał oczy i widział w myślach wszystkie kolory, które malował w ciągu dnia. I zasypiał spokojnie, otulony tęczowym snem.