Lew Lolek i spokojna drzemka

— Bajka do czytania —

Mały lew Lolek miał wielką, puszystą grzywę, ale jeszcze większy problem – nie mógł zasnąć.

Leżał na miękkiej trawie pod gwiazdami, zamykał oczy, otwierał, przewracał się z boku na bok. Nic nie pomagało. W głowie mu huczało, a ogon sam się kręcił.

– Może policzę zebry? – pomyślał Lolek. Zaczął: jedna, dwie, trzy… Ale zebry w jego wyobraźni zaczęły galopować i uciekać. Pogubiły się wszystkie.

Westchnął i poszedł do mamy. – Mamo, nie mogę zasnąć. Próbowałem liczyć zebry, ale one uciekają – powiedział smutno.

Mama lwica przytuliła go do siebie. – Nie licz zebr, synku. Spróbuj posłuchać ciszy – szepnęła ciepło.

Lolek zamknął oczy i zaczął nasłuchiwać. Najpierw usłyszał tylko swoje własne sapanie. Potem – cichy szum traw poruszanych wiatrem. Daleko, bardzo daleko, pohukiwała sowa.

– Słyszę jak sawanna oddycha – wyszeptał Lolek. A pod uchem mamy usłyszał równy, kojący oddech. To było jak najłagodniejsza kołysanka.

Powoli jego powieki zrobiły się ciężkie. Grzywa opadła miękko na poduszkę z trawy. Ogon przestał się kręcić.

Nad sawanną zaświeciły gwiazdy. Lolek spał już smacznie, wtulony w mamę. Dobranoc, mały lwie.