Lew Leon i gwiazda na sawannie

— Bajka do czytania —

Na wielkiej, złotej sawannie, pod pomarańczowym niebem, mieszkał mały lew o imieniu Leon. Miał mięciutką, puszystą grzywę i wielkie, ciekawe oczy.

Każdego wieczoru, gdy słońce chowało się za horyzont, a sawannę otulał granatowy zmrok, Leon robił się smutny. Bał się ciszy i ciemności, która skradała się między trawami.

Pewnego wieczoru mama lwica przytuliła go mocno i szepnęła: 'Spójrz w górę, Leonie. Widzisz te małe światełka? To gwiazdy – przyjaciele, którzy nigdy nie zasypiają.'

Leon podniósł głowę i zobaczył setki błyszczących kropek. Jedna z nich, duża i srebrna, mrugała do niego wesoło. 'Hej, mały lwie!' – zdawała się mówić.

Z każdym mrugnięciem gwiazdy Leon czuł się odważniejszy. Wiatr niósł zapach akacji i cicho szeleścił liśćmi, jakby śpiewał kołysankę.

Mały lew zamknął oczy i wyobraził sobie, że ta gwiazda to jego przyjaciółka. Leciutko westchnął – już nie czuł strachu, tylko spokój.

Mama poliżała go po nosie i ułożyła się obok. Leon wtulił się w jej ciepłe futro i poczuł, że wszystko jest dobrze.

Gwiazda na niebie mrugała coraz wolniej, a Leon zapadł w głęboki, słodki sen. Sawanna ucichła, tylko trawy szeptały 'dobranoc' do uszu małego lwa.