Lodołamacz Lucek i przyjaźń na rzece

— Bajka do czytania —

Nad zamarzniętą rzeką mieszkał lodołamacz o imieniu Lucek. Był duży, silny i miał na dziobie wielką błękitną śrubę, która wirowała jak uśmiechnięty wir.

Każdego ranka Lucek wypływał na rzekę, by kruszyć lód. Dzięki niemu inne łodzie mogły bezpiecznie płynąć. Ale czasem czuł się samotny – wszystkie statki bały się jego wielkości.

Pewnego dnia usłyszał cichutki płacz dobiegający zza kry. To mała żółta motorówka o imieniu Kryśka utknęła w lodowej pułapce. Trzęsła się z zimna i smutku.

Lucek podszedł powoli, żeby jej nie przestraszyć. – Hej, maleńka, potrzebujesz pomocy? – zapytał łagodnie. Kryśka odpowiedziała, że chciała zobaczyć wiosnę, ale lód ją złapał i nie może się ruszyć.

Lodołamacz zaczął delikatnie kruszyć lód wokół motorówki. Użył swojej siły, ale bardzo ostrożnie – każdy ruch był miękki jak dotyk piórka. Kryśka patrzyła z wdzięcznością.

Kiedy lód pękł, Kryśka mogła swobodnie odpłynąć. – Dziękuję, Lucku! Jesteś najwspanialszym lodołamaczem! – zawołała. Od tego dnia zostali najlepszymi przyjaciółmi.

Lucek zrozumiał, że bycie dużym i silnym nie jest ważne samo w sobie. Najważniejsze to umieć pomagać innym. I wtedy siła staje się darem.

Wieczorem, gdy rzeka znów zamarzła, Lucek wrócił do portu. Patrzył na gwiazdy i wiedział, że ma przyjaciela. Kryśka spała w swoim małym domku na wodzie, a na rzece zapanowała cisza. Dobranoc, Lucku. Dobranoc, Kryśko.